به مناسبت سالروز شهادت شیخ محمد خیابانی

معلم ایستادگی و تدین

 او روحانی بود، اما تریبونش نه منبر، که صحن مجلس شورای ملی بود؛ او فقیه بود، اما سلاحش نه فقط قلم، که خواندن نطقی بود که ارتش تزار را پس زد. شیخ محمد خیابانی، خطیب آتشین تبریز، در روزگاری قد علم کرد که دولت مرکزی در ضعیف‌ترین وضعیت تاریخی خود قرار داشت، قرارداد ۱۹۱۹ حاکمیت ملی را نشانه گرفته بود و چکمه‌پوشان خارجی خاک میهن را لگدکوب می‌کردند.

در سالروز شهادت شهید سیدعلی اندرزگو به زندگی رمزآلود او می‌پردازیم

کابوس ساواک

مرضیه کیان، خبرنگار: شب‌های تهران، آنجا که صدای اگزوز خودروهای لوکس و موسیقی‌های تند، سکوت خیابان‌های شمال شهر را می‌شکند، نام یک نفر بیش از همه تکرار می‌شود: «اندرزگو». جوانی که پشت فرمان یک خودروی گران‌قیمت نشسته و در ترافیک نمایشی این بلوار به دنبال جلب توجه است، شاید هرگز نداند مردی که این خیابان به نام اوست، چطور ۱۴ سال تمام، سایه‌وار زندگی کرد و حتی نام واقعی‌اش را از نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌اش پنهان نگه داشت.

در مذمت روشنفکری!

حسین سلمانی- خبرنگار گروه سیاسی: در طول تاریخ، روشنفکران و غرب‌زده‌ها در ایران، شهره به وطن‌فروشی و دزدی بوده‌اند.

ضرورت حفظ و تداوم حضور خیابانی مردم

پشتیبانی هوشمندانه

برخی گمان می‌کنند حضور خیابانی مردم و پشتیبانی جامعه از جمهوری اسلامی در جریان جنگ ۴۰ روزه و روزهای اخیر، به معنای استبدادزدگی و پذیرش خودکامگی حاکمیت است که منجر به مصونیت مقامات حاکمیتی از هرگونه نقد و اعتراض می‌شود و سطح ثروت‌اندوزی شخصی و سودجویی اقتصادی مقامات حکومت را تشدید می‌کند.

در انتشارات سوره مهر منتشر شد

چهل‌وپنجمین شخصیت‌های مانا به محمدجعفر محجوب اختصاص یافت

 چهل‌وپنجمین جلد از مجموعه شخصیت‌های مانا با عنوان «محمدجعفر محجوب» از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شد.

روایتی از عمر بی‌بدیل علامه دهخدا به بهانه هفتادوهفتمین سالروز درگذشت او

مردی که زبان یک ملت را نجات داد

هفتم اسفند در تقویم فرهنگی ایران، تنها یادآور سالگرد درگذشت یک محقق نیست؛ بلکه روز بزرگداشت مردی است که هویت زبانی یک ملت را از تندبادهای فراموشی حفظ کرد. علامه علی‌اکبر دهخدا که در هفتم اسفند ۱۳۳۴ خورشیدی چشم از جهان فروبست، شخصیتی چندوجهی و بی‌نظیر داشت. او نه تنها یک لغت‌شناس بی‌بدیل، بلکه یک سیاست‌مدار آگاه، روزنامه‌نگاری شجاع و از پایه‌گذاران اصلی نثر نوین فارسی بود. اهمیت بنیادین دهخدا در تاریخ معاصر ایران از آن جهت است که او توانست گذار فکری جامعه از استبداد سنتی به مشروطه‌خواهی را با کلمات رهبری کند و پس از سرخوردگی از بی‌وفایی‌های عرصه سیاست، انرژی انقلابی و بی‌نهایت خود را صرف بنای کاخی از واژگان کرد که تا قرن‌ها پناهگاه زبان مادری ایرانیان خواهد بود.

«آگاه» در گزارشی به زنجیره پیمان‌شکنی‌های ایالات متحده در قبال ایران پرداخت

بدعهد همیشه تاریخ

رئیس‌جمهور اسلامی ایران روز گذشته یک پیام مهم در فضای مجازی منتشر کرد و با اشاره به برگزاری مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا، با بیان اینکه گفت‌وگو همواره راهبرد ما برای حل و فصل مسالمت‌آمیز بوده است، نوشت: «منطق ما در هسته‌ای، حقوق مصرح در معاهده عدم‌اشاعه است. ملت ایران همواره تکریم را با تکریم پاسخ داده، اما زبان زور را برنمی‌تابد.»

کلید بقای ایران، از گذشته تا امروز

مسئولیت‌پذیری گمشده

مسئولیت‌پذیری، به عنوان یکی از ستون‌های اصلی انسجام اجتماعی، پیشرفت جمعی و پایداری ملی، در تاریخ پربار ایران جایگاه ویژه‌ای داشته است. این مفهوم نه تنها یک ارزش اخلاقی فردی است، بلکه ابزاری برای حفظ هویت فرهنگی، مقابله با چالش‌های خارجی و داخلی و دستیابی به توسعه پایدار به شمار می‌رود.

به بهانه سالروز درگذشت «استاد مینوی»

می‌خواهم آیندگان بی آنکه زجر بکشند، کتاب بخوانند

مجتبی مینوی در دوران نوجوانی با پول توجیبی خود به صورت قسطی کتاب می‌خرید و به‌تدریج کتاب‌ها را جمع می‌کرد. او گفته بود: «بنده از دسترسی نداشتن به کتاب خیلی زجر کشیدم و دلم می‌خواهد آیندگان بی‌آنکه زجر بکشند این کتاب‌ها را در دسترس داشته باشند.»

به بهانه سالروز درگذشت عارف قزوینی

ثمره فرهنگی انقلاب مشروطه

اول بهمن در برخی روزشمارها، روز درگذشت عارف قزوینی، شاعر، موسیقیدان و تصنیف‌ساز ایرانی دوران مشروطه قید شده است. کسی که در آن سال‌ها به او لقب «شاعر ملی ایران» را دادند و بسیاری او را با شعر «از خون جوانان وطن لاله دمیده» می‌شناسند.

بازخوانی وقایع ۱۷ دی ۱۳۱۴؛ چرا کشف حجاب رضاخانی شکست خورد؟

شکست یک ضد فرهنگ

هفدهم دی ۱۳۱۴ در تقویم پهلوی، روز «آزادی زن» نامیده می‌شد؛ روزی که رضاشاه با حضور در دانشسرای مقدماتی تهران، فرمان کشف حجاب را رسمیت بخشید و آن را گامی ضروری برای ورود ایران به دروازه‌های تمدن دانست. تمدنی که در حافظه جمعی جامعه ایران، جز یادآور وحشت، خانه‌نشینی و خشونت دولتی نیست. رویدادی که شاه می‌خواست نماد تجدد و پیشرفت باشد، حالا از آن به عنوان یکی از ناخواسته‌ترین اتفاقات از سوی مردم و بزرگ‌ترین تراژدی‌های فرهنگی معاصر یاد می‌شود.

به مناسبت سالروز تولد محمدتقی بهار

با خالق تصنیف «مرغ سحر» بیشتر آشنا شوید

کمتر ایرانی‌ای است که تاکنون تصنیف «مرغ سحر» را به‌خصوص با صدای مرحوم محمدرضا شجریان نشنیده باشد اما احتمالا خیلی‌ها نمی‌دانند که سراینده شعر این تصنیف، محمدتقی بهار است. کسی که ۱۴۸ سال پیش در چنین روزی (۱۸ آذر) به دنیا آمد و یک آجر به آجرهای زبان و ادبیات فارسی اضافه کرد.

سیر تطور پرچم مقدس ایران

از درفش کاویانی تا نقش بستن نام «الله»

 ۱۵ مهرماه سالروز تعیین رنگ پرچم ایران است؛ روزی که البته نشانی از آن در تقویم رسمی کشور نمی‌بینیم و همین عامل سبب شده است که کمتر به چشم بیاید و کمتر کسی بداند که یکی از تصمیم‌های مهم تاریخ،‌ در این روز گرفته شده است. پرچم سه‌رنگ فعلی ایران ریشه در زمان نادرشاه افشار دارد، اما با پیروزی انقلاب مشروطه در عهد مظفرالدین‌شاه و تشکیل مجلس شورای ملی، نمایندگان در اصل پنجم متمم قانون اساسی آوردند: «الوان رسمی بیرق ایران، سبز و سفید و سرخ و علامت شیر و خورشید است.» بر این اساس از آن زمان این سه رنگ به شکل رسمی برای پرچم کشور پذیرفته شد.