آگاه: گویا تاریخ دوباره تکرار شد. ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸ محمدرضا حیاتی، گوینده سابق رسانه ملی با حضور در استودیوی رادیو اعلام کرده بود: «روح بلند پیشوای مسلمین جهان به ملکوت اعلی پیوست». این بار به وقت ۱۰ اسفند ماه ۱۴۰۴ و در دهمین روز ماه میهمانی خدا، ایران عزادار شد، عزایی از جنس عاشورای حسین که در آن حماسه و مقاومت تنیده شده است. مردم همانند سال ۶۸ به سرعت خود را به خیابان‌ها رساندند تا در عزای رهبر و مقتدایشان شرکت کنند. مکان میدان انقلاب اسلامی تعیین شد، همان‌جایی که در زمان رژیم منحوس پهلوی و در دوره نهضت حضرت روح الله خون‌های زیادی بر زمین ریخت. تهرانی‌ها بدون دعوت و فراخوان دستگاه یا نهادی، پس از اقامه نماز صبح آمده بودند تابگویند هرچند رهبر و مقتدای ما به آرزوی دیرینه‌اش(شهادت) دست یافت، اما نبود علمدار باعث نمی‌شود، علم زمین بماند، خامنه‌ای عزیز رفت اما راه و گفتمان او برای هسته سخت نظام ـ بخوانید همین ولی نعتمان انقلاب ـ استمرار دارد، مگر پیرجماران نرفت، خللی در مسیر انقلاب پیش آمد؟ نتانیاهوی جنایتکار و رئیس جمهور تروریست آمریکا بدانند این اولین بار نیست و آخرین بار هم نخواهد بود که دشمن خوبان روزگار را از ما می‌گیرد، از آنجا که جمهوری اسلامی هیچ بن بستی ندارد و متکی به نظام مردم سالاری دینی است، باز روی پای خود می‌ایستد و دشمن را رو سیاه می‌کند. این پیامی است که مردم در میدان انقلاب به سران رژیم صهیونی و آمریکا منتقل کردند.
هیأت دولت ۴۰ روز عزای عمومی و یک هفته تعطیلی اعلام کرد، اما رسانه برای انتشار و انعکاس اخبار تعطیلی نمی‌شناسد، به همین جهت به سرعت راهی میدان انقلاب شدم. قبل از ساعت هفت صبح به مقصد رسیدم، هیچ خبری از تعطیلی نبود، تهرانی‌ها با سلایق و پوشش‌های مختلف در میدان حضور یافتند تا «قدرت نرمی» که رهبر شهیدشان پیرامون آن سخن گفته بودند را به رخ دشمن متجاوز بکشانند.
آنچه پیش رو دارید حاشیه نگاری خبرنگار آگاه از سوگواری مردم تهران در میعادگاه انقلاب اسلامی است:
   مردم عزادار با حمل پرچم‌های سه رنگ و مقدس جمهوری اسلامی ایران انزجار خود را از عملیات تروریستی رژیم آپارتاید اسرائیل و آمریکای جنایتکار اعلام می‌کردند.
  از سمت تقاطع بهبودی ـ آزادی جمعیت زیادی به سمت میدان انقلاب اسلامی می‌آمد و با خود تصاویر زیادی از رهبر شهیدمان را به همراه داشتند.
  خیل جمعیت با شعارهای «الله اکبر» از تقاطع نواب ـ آزادی به سمت میدان انقلاب اضافه می‌شدند.
   در طول مراسم اشک‌های زیادی جاری و تصاویرش در سرویس عکس خبرگزاری‌ها ثبت شد، اما در اصل همه اشک‌های ریخته شده، درخت تنومند نظام را آبیاری کرد. ملت امام حسین(ع)، داغ زیاد دیده‌اند اما هیچگاه به تسلیم و سازش چراغ سبزی نشان نداده‌اند و زین پس هم نمی‌دهند.
  حضور نوزادان در کالسکه به همراه والدینشان جالب توجه بود. تهرانی‌ها آمده بودند تا یکصدا در روز یازدهم ماه مبارک رمضان با شعارهای «الله اکبر»، «حیدر، حیدر» «مرگ بر آمریکا» در میدان انقلاب،  صدای انقلاب را به گوش نخست وزیر تروریست اسرائیل برساندند.
  پیرزنی که حجاب کامل نداشت با چشم‌ گریان بلند، بلند می‌گفت: «خامنه‌ای عزیز با عزت رفت، ما به حال خودمان گریه می‌کنیم و نباید برای رفتن ایشان گریست؛ این جمعیت هوش مصنوعی نیست؛ نتانیاهو و ترامپ جمعیت را ببین.
  ساعت ۷ صبح صدای روح بخش کلام الله مجید در اطراف خیابان انقلاب به گوش می‌رسید و همچنان توجه ما رسانه‌ای‌ها را به خود جلب می‌کرد.
  ساعت ۷:۲۳ به سینما مرکزی(رو به روی متروی تهران) رسیدیم دیگر نمی‌توانستم به قدم هایم ادامه دهم به دلیل آنکه میدان انقلاب دیگر قفل شده بود؛ مردم شعار «سپاه انقلابی انتقام، انتقام»، «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر وطن فروش خائن»، «مرگ بر پهلوی»، «نه سازش، نه تسلیم نبرد با آمریکا» سر می‌دادند.
  در میدان انقلاب تاچشم کار می‌کرد، پرچم‌های ایران اسلامی، اباعبدالله حسین(ع) و تصاویری از شهدای جبهه مقاومت و حضرت آیت الله خامنه‌ای(ره) دیده می‌شد.
  مقابل سینما یک روحانی، عمامه از سر برداشت و مردم را دعوت کرد تا حلقه‌های چند نفره تشکیل دهند و منظم شعار
بدهند، بانوان شعار «حیدر، حیدر» و آقایان شعار «مرگ بر آمریکا» سر می‌دادند.
  طاقت عده‌ای طاق شده بود و روی زمین نشسته و آرام گریه می‌کردند، برخی با صدای مداحی همراه بودند، بعضی هم شعار یا حسین، یا حسین سرمی‌دادند. همه در یک کلام با نگاه و زبان، رهبر خود را صدا می‌زدند و این فراق را دشوار و تحمل‌نکردنی می‌خواندند.
  ساعت ۷:۴۵ شعار واحدی از پشت تریبون داده می‌شد و آن «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل» بود، مردم هم همان شعار را می‌دادند.
  کودکی که ۹ ساله بود با صدای بلند شعار «مرگ بر آمریکا» می‌داد، وقتی متوجه شد از اصحاب رسانه هستم گفت: به نقل از من بنویس هرچند دیگر سید علی نیست اما من به عنوان فرزند او هستم و از حریم کشورم دفاع می‌کنم.
  وقتی مداح اهل بیت(ع) در عزای رهبر شهید انقلاب به مدیحه‌سرایی پرداخت، صدای گریه زنان و مردان و سینه زنی آنها فضای میدان انقلاب را پُر کرد. 
  یکی از نکات جالب توجه در اجتماع گسترده‌ میدان انقلاب پیامی بود که مردم از تهران به واشنگتن و تل آویو منتقل کردند. یکی از عزاداران با صدای بلند در تجمع تهرانی‌ها گفت: هرچند خون رهبر ما بر زمین ریخته شد، اما نصیحت ایشان که دیگر وصیت‌شان است، یعنی حفظ «اتحاد مقدس» را با قوت و قدرت ادامه می‌دهیم. در همین هنگام مردم شعار دادند: «رهبر عزیزم راهت ادامه دارد» «مرگ بر پهلوی» و «هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة»
  یک خانم میانسال که از قضا چادری هم نبود، واکنش تندی نسبت به شادمانی براندازان و سرویس‌های موساد پس از اعلام شهادت حضرت آیت الله خامنه‌ای نشان داد و با صدای رسا می‌گفت: ای برانداز دیشب هلهله می‌کردید، منافق، وطن فروش، کجا هستید، اگر می‌توانید الان خودتان را نشان دهید، این مردم برای چه کسی آمده‌اند، اگر چشم دارید ببینید. این ما هستیم که نمی‌گذاریم پرچم امامین انقلاب زمین بماند، با ما طرف هستید.
  جمعیت می‌رفت، اما باز جمعیت‌های زیادی خود را به میدان انقلاب  می‌رساندند تا بگویند:  «تا انقلاب مهدی(عج الله) نهضت ادامه دارد» آیا ترامپ و نتانیاهو تصویر عزاداری حماسی، حسینی و عاشورایی مردم در سراسر کشور را دیدند؟ این همان مردمی هستند که هم رهبر کبیرشان و هم رهبر شهیدشان از بن دندان به آنها ایمان و باور داشتند.  
  یادی کنیم از بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی که فرموده بود: «بکُشید ما را؛ ملت ما بیدارتر می‌شود.» 
آنچه گزارش شد به وضوح نشان می‌دهد: دشمن آرزوی شکست انقلاب را به گور خواهد برد.