۲۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۲۲
کد مطلب: ۲۳٬۰۱۰

سیدمهدی حسینی، خبرنگار سیاسی: فقط کافی است پیام‌های مکتوب رهبر انقلاب پس از انتخاب ایشان از سوی مجلس خبرگان رهبری را دقیق مورد بررسی قرار دهیم. معظم‌له هموراه بر کلیدواژه «وحدت و همدلی» تاکید می‌کردند؛ تاکید مکرر حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی‌خامنه‌ای بر وحدت، صرفا یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت امنیتی است. بالاخره دشمن در نبرد اسفند ۱۴۰۴ متوجه شد، قدرت نظامی ایران نفوذناپذیر است، از این رو تنها راه باقی‌مانده برای آنها، ایجاد «گسل‌های اجتماعی» است. رهبر انقلاب با درک این موضوع، وحدت را پادزهر نقشه‌ای می‌دانند که می‌خواهد پیروزی نظامی را در کام مردم تلخ کند.

وحدت، سوخت موتور پیشرفت جامعه ایرانی

آگاه: ظرف روزهای اخیر شاهد کل‌کل‌های برخی چهره‌ها و شخصیت‌ها در فضای مجازی با یکدیگر بودیم یا رسانه‌هایی، نقدهای تند که البته دیگر اسم آن را نمی‌توان نقد نهاد، نثار دولتی‌ها می‌کردند. در صورتی که همه خواص و عوام در شرایط فعلی باید الزامات کنشگری سیاسی را در نظر بگیرند و طبق اظهارات و منویات رهبر انقلاب ـ نه جلوتر و نه عقب‌تر از ایشان ـ حرکت کنند و به پاره‌ای از مسائل مهم و کلیدی توجه داشته باشند. هرچه نباشد ایران، در حال ترسیم نظم جدید منطقه است. اگر در داخل صدای واحدی شنیده نشود، کشورهای همسایه و قدرت‌های بزرگ مثل بریکس در همکاری با ایران دچار تردید می‌شوند، پس وحدت ملی، ضمانت‌نامه اعتبار بین‌المللی ایران است. از سوی دیگر، در دوران پساجنگ، کشور نیاز به یک حرکت جهادی برای جبران آسیب‌ها و تثبیت وضعیت معیشتی دارد. کوچک‌ترین تنش سیاسی یا جناحی، انرژی مسئولان را هرز برده و سرعت بازسازی را کند می‌کند.
در همین رابطه حمیدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی می‌گوید: «آمریکا در جنگ ترکیبی، کاشت بذر تردید در جامعه، ایجاد یأس و ناامیدی نسبت به آینده انقلاب اسلامی، ترس از قدرت در واقع تهاجمی استکبار جهانی، بدگمانی نسبت به عملکرد مسئولان و خیرخواهی آنها در اداره کشور و همچنین ایجاد اختلاف در داخل جامعه و دوقطبی و چند قطبی است. طبیعتا در مقابله با این دو پروژه و توطئه استکبار جهانی که در قالب جنگی ترکیبی دنبال می‌شود، باید با تداوم مقاومت، روشنگری و بصیرت‌افزایی در بین آحاد جامعه، وحدت و انسجامی را که بعد از جنگ ۱۲ روزه و جنگ تحمیلی سوم در کشورمان پدید آمد، حفظ کنیم، نسبت به مسئولان اعتماد داشته باشیم و از هرگونه هم‌صدایی و هماهنگی با دشمن پرهیز کنیم تا بتوانیم نقشه شوم آنها را برای ایجاد اختلاف در جامعه و ایجاد تردید در تداوم انقلاب اسلامی خنثی کنیم.»
عطاءالله مهاجرانی، وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی هم پیش از این در یادداشتی با عنوان «پرهیز از اختلافات موجه و غیرموجه!»، آورده بود: «در پیام هفتم خرداد آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر انقلاب به نکته نو و اندیشه‌برانگیزی اشاره شده است: «لازم است تک تک جان‌فدایانی که دلشان برای اسلام و انقلاب و سربلندی ایران می‌تپد؛ از این پس، بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به هم پیوسته ملت اهتمام ورزند و اختلافات غیرموجه و حتی موجه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند و قولا و عملا مظهر انسجام و یکپارچگی ملت باشند.»
منظورم «از نکته نو» در پیام رهبر انقلاب بخشی است که به «پرهیز از اختلافات موجه» اشاره دارد. منظور از «موجه» یعنی ما برای توجیه اختلاف می‌توانیم صورت‌بندی منطقی یا برهانی شکل دهیم و خودمان را قانع کنیم یا به چنان اختلافی از صمیم دل باور داشته باشیم. به عنوان مثال ما با یهودیان و مسیحیانی که پیامبر اسلام (ص) را به عنوان پیامبر به رسمیت نمی‌شناسند و قرآن را کتاب آسمانی نمی‌دانند، اختلاف موجه داریم. می‌توانیم مبانی اختلاف‌مان را تبیین کنیم. اختلاف «غیرموجه» مثل اینکه ما در بین گروه‌های قومی باور داشته باشیم که مثلا فلان گروه فارس یا کرد یا لر و عرب اعتبار بیشتری دارد یا در استان سیستان و بلوچستان برای سیستانی یا بلوچ اعتبار متفاوتی قائل شویم. دیگر اختلافات غیرموجه می‌تواند این باشد که ارزش انسانی زن را کمتر از مرد بدانیم یا نمونه‌های بسیاری که به اختلافات قومی و زبانی و جنسیتی دامن می‌زند.»
همان‌طور که تاکید شد، شاه‌بیت سخنان امامین انقلاب و رهبر عزیزتر از جانمان در مقطع فعلی حفظ «اتحاد مقدس» است. چرا که باید با صراحت اذعان داشت، این حاشیه‌ها و حرف و حدیث‌ها نه تنها دردی از مردم دوا نمی‌کند، بلکه خود «نمک بر زخم» می‌پاشد. به دلیل آنکه وقتی در فضای مجازی یک حرف و حدیث از مسائل سیاسی گرفته تا حواشی سلبریتی‌ها و دعواهای جناحی راه می‌افتد، ذهن مردم از مسائل اصلی همانند نظارت بر قیمت‌ها یا مطالبات به حق از مسئولان منحرف می‌شود. مردم وقتی می‌بینند نخبگان یا فعالان مجازی به جای ارائه راهکار، مشغول بازی‌های سیاسی و جناحی هستند، نسبت به آینده بدبین می‌شوند. این یعنی تخریب تاب‌آوری از درون!
فراموش نکنیم، این مسیر به بن‌بست بی‌عملی می‌رسد. در انتهای این دعواها، نه سفره مردم بزرگ‌تر می‌شود و نه امنیت کشور تقویت؛ بلکه تنها چیزی که باقی می‌ماند، «جامعه‌ای دوپاره» است که بهترین طعمه برای جنگ روانی دشمن محسوب می‌شود، در حالی که جمهوری اسلامی ایران تا به اینجای کار در سه‌گانه «میدان»، «خیابان» و «دیپلماسی» خوش درخشید و آمریکا و رژیم صهیونی را حسابی کلافه کرده است فلذا باید همچنان در مسیر همگرایی ذیل پرچم ولایت‌فقیه گام برداشت!
پافشاری بر وحدت و یکپارچگی هیچگاه به منزله عدم ارائه نقد منصفانه و مشفقانه تلقی نمی‌شود؛ تفکیک میان «نقد سازنده» و «حاشیه‌سازی مخرب» در شرایط حساس کنونی، یکی از مهم‌ترین عواملی است که باید توسط بازیگران سپهر سیاست و رسانه در داخل کشور اعمال شود. نقد سازنده همواره روی عملکرد و برنامه تمرکز و حاشیه‌سازی مخرب، روی شخص و برچسب‌زنی تمرکز می‌کند و از القابی مثل «خائن»، «مزدور» یا «بی‌سواد» استفاده می‌شود تا راه هرگونه گفت‌وگوی منطقی را ببندد.
اکنون فعالان سیاسی کلاه خود را قاضی کنند و پاسخگو باشند در حال حاضر، آیا انتقادات و تحرکات آنان، برگرفته از مدار انصاف و عقلانیت است یا هیجانی ظاهر می‌شوند؟ بهترین پاسخ را خودشان می‌توانند بدهند. فرجام سخن آنکه، رهبر انقلاب با تاکید بر وحدت، در واقع می‌خواهند جامعه را از «تله حاشیه» نجات دهند. ایشان می‌دانند که اگر انرژی ملی صرف دعواهای بیهوده شود، فرصت طلایی تثبیت قدرت ایران از دست خواهد رفت. به زبان ساده: دشمن می‌خواهد ما را به جان هم بیندازد تا در واقعیت، فرصت‌های اقتصادی و راهبردی را از ما بگیرد. وحدت یعنی، بستن دهان حاشیه برای گشودن گره‌های زندگی مردم.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.