۲۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۴۰
کد مطلب: ۲۳٬۱۰۳

شیوه توافق آمریکایی‌ها اینگونه است که آنچه وعده می‌دهند با آنچه مکتوب می‌کنند، متفاوت است و آنچه مکتوب می‌کنند نیز با آنچه عمل می‌کنند، تفاوت دارد. آنها سرخپوستان را نیز اینگونه از سرزمین‌شان راندند. بدعهدی و عهدشکنی در ژنوم و دی‌ان‌ای آمریکایی‌هاست. بنابراین بنای ما در مذاکرات پیش‌رو باید آن باشد که آمریکایی‌ها بر عهدی که می‌بندند و حتی آنچه  مکتوب می‌کنند، وفادار نمی‌مانند.

میز مذاکره نه؛ میز مقاومت

آگاه: روز جمعه در ژنو سوئیس هیات ایرانی و آمریکایی تفاهم مقدماتی را امضا می‌کنند و طرفین وارد ماراتن مذاکراتی می‌شوند. قرار است در خلال ۶۰ روز مذاکره که قابل تمدید نیز است، چند موضوع روشن شود و در باب آنها توافق صورت گیرد.
در این رابطه توجه به چند نکته بسیار حائز اهمیت است؛ نخست آنکه به هیچ وجه نباید قول شفاهی و حتی متن کتبی و امضاشده آمریکایی‌ها را معیار قرار دهیم؛ آمریکایی‌ها متخصص در عهدشکنی هستند و شرح عهدشکنی‌های آنها مثنوی هفتادمن کاغذ می‌طلبد. معیار و مکیال ما فقط و فقط باید عمل آمریکایی‌ها باشد نه حرف و نوشته آنها. باید قراردادی که با دشمن آمریکایی منعقد می‌کنیم به نحوی باشد که به محض بی‌عملی یا بدعملی آمریکایی‌ها، راه خروج داشته باشد؛ نباید قرارداد احتمالی منعقده، ما را ملزم به اجرای تعهداتی کند که مابه ازای آن از سوی آمریکایی‌ها انجام نمی‌گیرد. این همان سندروم بدخیم برجام بود که باید امید داشت در مذاکرات آتی، تکرار نشود.
نکته حائز اهمیت بعدی آن است که باید بدانیم آمریکایی‌ها نه تنها متخصص در عهدشکنی هستند بلکه در بمب‌گذاری زیر میز مذاکرات هم تخصص و تبحر دارند؛ پس تحت هیچ شرایطی نباید در جریان مذاکرات، اهرم‌های قدرت خود را از دست بدهیم؛ اهرم‌هایی نظیر توانایی انسداد تنگه هرمز و حتی تنگه باب‌المندب و توانایی انهدام پایگاه‌های آمریکایی و صهیونیستی در منطقه را.
بنابراین باید میز مذاکرات پیش‌رو را میز مقاومت بنامیم؛ چرا که اگرچه پنجره دیپلماسی باز است، اما نقش تعیین‌کنندگی با میدان و قدرت نظامی است. آمریکا ممکن است در خلال مذاکرات، برای تحمیل خواسته‌های نامشروعش، گزینه حمله موضعی و مقطعی را بیازماید؛ اگر چنین شد ضروری است به سرعت پاسخ دهیم و آمادگی نظامی خود را مضاعف کنیم.

مواظب شرارت صهیونیست‌ها باشیم
از سوی دیگر، صهیونیست‌ها نیز احتمال دارد که طی این ۶۰ روز دست به شرارت بزنند؛ در همین راستا، رونن برگمن، روزنامه‌نگار وابسته به موساد طی نوشته‌ای مدعی شد که از منظر اسرائیلی‌ها، ایران طی این ۶۰ روز فرآیند مذاکراتی، به سمت ساخت ۱۲ بمب اتم خواهد رفت. برگمن استدلال کرده که ایران از فرصت تنفس مذاکراتی استفاده خواهد کرد و در حالی که دیپلمات‌ها در اتاق‌های دربسته چای می‌خورند و چانه‌زنی می‌کنند، متخصصان هسته‌ای ایرانی در حالی که هیچ بازرسی و نظارتی از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی وجود ندارد، با استفاده از همان ۴۰۰کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصد غنی‌شده، ۱۲ بمب اتم را خواهند ساخت. برگمن مدعی شده که کشوری که اورانیوم را ۶۰ درصدی غنی می‌کند، مانند فردی است که تفنگ دارد؛ فقط لازم است ماشه را بچکاند.
اینکه یک روزنامه‌نگار نزدیک به هسته سخت قدرت در رژیم صهیونیستی از ترس سرکردگان این رژیم نسبت به اتمی شدن تهران طی ۶۰ روز اخیر پرده برمی‌دارد، در واقع دارد سیگنال تجاوز مجدد به ایران را می‌فرستد. بنابراین ایران، هم باید احتمال حمله موضعی آمریکا را طی ۶۰ روز پیش‌رو بدهد و هم منتظر تجاوز مجدد رژیم صهیونیستی با بهانه واهی نزدیکی ایران به ساخت بمب اتم باشد. از این‌رو واجب است که وقتی دیپلمات‌های ما در حال مذاکره‌اند، نظامیان ما بر تعدادشان بر پشت لانچرها نیز بیفزایند. اینگونه میز مذاکره نیز میز مقاومت خواهد شد.
در این میان، مهم‌ترین نکته نیز رعایت و لحاظ پیش‌شرط‌هایی است که از همان ابتدای فرآیند حصول تفاهم، مدنظر کشور بود. ما از حقوق هسته‌ای خود نمی‌گذریم؛ غنی‌سازی حق ایران است. اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز، حق ایران است؛ لغو تحریم‌ها اعم از اولیه و ثانویه ضروری است. پایان تجاوزات رژیم صهیونیستی به محور و جغرافیای مقاومت، باید منضم به هر توافقی شود. آزادی پول‌های بلوکه‌شده و حق مسلم ملت ایران در دسترسی به دارایی‌های خود یک واجب حتمی است. جبران خسارت‌های ناشی از جنگ و قس‌علیهذا... اینها حقوقی هستند که مذاکره‌کنندگان ایران در میز مذاکره یا بهتر بگوییم میز مقاومت، آنها را نقد خواهند کرد.

ابتکار شعام برای خنثی کردن بدعهدی آمریکا
اما منابع آگاه از روند بررسی تفاهم‌نامه اخیر در شورای عالی امنیت ملی، از اتکای این مصوبه به یک نظریه تفسیری دقیق و گام‌به‌گام خبر دادند که با تاکید بر پیشینه بدعهدی و نقض عهد آمریکا، ترتیبات اجرایی خاصی را برای مقابله با هرگونه تعلل یا تخلف طراحی کرده است.
بر اساس این گزارش، با توجه به سابقه طولانی بی‌اعتمادی نسبت به رفتارهای خصمانه و عهدشکنی‌های مکرر دولت آمریکا، اعضای شورای عالی امنیت ملی در جلسات کارشناسی خود، بندهای مختلف تفاهم‌نامه را ذیل یک پیوست نظریه تفسیری به محضر رهبر انقلاب رساندند و این نظریه تفسیری به‌عنوان چارچوب الزام‌آور اجرایی تعیین شد.
جزئیات به ‌دست ‌آمده حاکی از آن است که در این نظریه تفسیری، برای هر یک از تعهدات طرف مقابل، یک گام اجرایی متناظر از سوی ایران تعریف شده است. به‌ بیان‌ دیگر، مصوبه شورا مبتنی بر اجرای گام‌به‌گام و مشروط است؛ بدین معنا که ایران صرفا در قبال تحقق عینی و کامل هر بند از تعهدات آمریکا، اقدام متناظر خود را انجام خواهد داد. در غیر این صورت و در صورت عدم تحقق هر یک از بندها، گام‌های متقابل ایران از جمله توقف اجرای تعهدات متناظر، بلافاصله عملیاتی خواهد شد. این سازوکار که در قالب مصوبه شورای عالی امنیت ملی به مرحله اجرا گذاشته شده، نشان‌دهنده نگاه بدبینانه به وعده‌های آمریکا و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه برای خنثی‌سازی هرگونه انحراف یا نقض عهد از سوی ایالات متحده است.
مجید تخت‌روانچی، معاون سیاسی وزیر امور خارجه، روز گذشته در حاشیه نشست سفرا و کارداران و رؤسای نمایندگی‌های خارجی و بین‌المللی مقیم تهران طی مصاحبه‌ای درباره جزییات اجرایی گام‌های متناسب و متناظر در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد گفت: در سوئیس پس از اینکه مسئله امضای تفاهم‌نامه پاکستان انجام شد، مذاکرات شروع خواهد شد. درباره جزییاتی نظیر اینکه چه مدت در آنجا باشیم و چه مباحثی مطرح شوند، صحبتی نشده اما این مورد تایید دو طرف است که بعد از امضا، بحث‌ها درباره توافق نهایی شروع خواهد شد. مجید تخت‌روانچی در پاسخ به سوال دیگر خبرنگاران حاضر افزود: آقای ونس از طرف آمریکا و آقای قالیباف از طرف ایران در سوئیس حاضر خواهند بود. وی درباره نقض آتش‌بس از سوی رژیم اسرائیل افزود: یک بند یادداشت تفاهم در مورد خاتمه جنگ و عملیات نظامی در کل جبهه‌ها، به شمول لبنان، صراحت دارد. اگر رژیم صهیونیستی در این زمینه، نقض عهدی انجام دهد، از آنجا که آمریکا از طرف شرکایش در این تفاهم متعهد شده که جنگ در همه جبهه‌ها، از جمله لبنان، پایان یابد، از مکانیزم پیش‌بینی شده در یادداشت تفاهم استفاده خواهد شد.معاون وزیر خارجه درباره کلیات بحث هسته‌ای در یادداشت تفاهم اسلام‌آباد هم گفت: درباره این بحث‌ها بعد از اینکه تفاهم‌نامه امضا شد و رسمیت پیدا کرد، صحبت خواهیم کرد. ولی ما در این مرحله وارد جزییات این بحث نشدیم. بحث‌های هسته‌ای هم روشن است؛ غنی‌سازی، ذخایر مواد  و نیازهای هسته‌ای ایران.

اعتماد به آمریکا، سم مهلک است
اما همانطور که در سطور ابتدایی تقریر شد، در بحث مذاکره با دشمن آمریکایی، آن چیزی که از اهمیت کلان برخوردار است، وجود بی‌اعتمادی مطلق است. اعتماد به آمریکا، سم مهلک است. ما می‌دانیم که دشمن، بدعهد است؛ فلذا مسئولین با چشمان باز و هوشیاری تمام و کمال، مذاکره خواهند کرد؛ دیپلماسی ما در امتداد جهاد «خیابان» و «میدان» است. به‌طور قطع، مذاکره‌کنندگان ما ذره‌ای از حقوق حقه ملت ایران و حقوق محور مقاومت در لبنان، فلسطین، یمن و سایر ساحات و ایضا خونخواهی شهدا و در رأس آنان، امام شهیدمان، کوتاه نخواهند آمد. «میدان» و «دیپلماسی» همراستا حرکت می‌کنند. دشمن چنانچه در روند مذاکرات، بدعهدی پیشه کند، ما به مقابله و جهاد خود در میدان نبرد ادامه خواهیم داد. به این دشمن بدعهد، نابکار و جنایتکار به هیچ وجه نمی‌توان اعتماد کرد؛ باید حواسمان باشد و حواسمان هست. دشمن می‌داند با دیپلمات‌هایی طرف است که پیشینه نظامی دارند و برای حفظ وجب به وجب این خاک، جهاد کرده‌اند. مردم ما باید اطمینان داشته باشند که مسئولین مربوطه مطلقا نمی‌خواهند مذاکره کنند و در خلال مذاکرات از حقوق ملت ایران کوتاه بیایند؛ بلکه می‌خواهند مذاکره کنند تا استیفا و استنقاذ حق کنند. این بدان معناست که اگر چیزی نیز امضا شد و دشمن عهد شکست، ما مقابله‌به‌مثل خواهیم کرد و در برابر عهدشکنی طرف مقابل، کاری که باید انجام دهیم را انجام می‌دهیم. در این میان وحدت ملی یک اصل اساسی است. امروز وحدت و انسجام ملی، از گذشته مهم‌تر است. امروز تبیین‌گری و تنویر افکار، از قبل بااهمیت‌تر است؛ دشمن می‌خواهد به طرق مختلف وحدت ملی ما را مخدوش کند و به قلب واقعیت مبادرت ورزد؛ باید زمین دشمن را بشناسیم و از بازی کردن در آن پرهیز کنیم.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.