آگاه: پشت این انتخاب ساده، یک رقابت علمی جذاب پنهان شده: میزان آنتی‌اکسیدان‌ها.

راز اصلی در برگ چای چیست؟
چای (چه سبز، چه سیاه) سرشار از ترکیباتی به نام پلی‌فنول‌هاست؛ موادی که مثل محافظان نامرئی در بدن عمل می‌کنند و با استرس اکسیداتیو مبارزه می‌کنند.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
این مواد داخل برگ هستند، نه در آب. پس همه چیز به این بستگی دارد که چقدر خوب «استخراج» شوند.

چای داغ؛ استخراج سریع و قدرتمند
وقتی آب داغ وارد میدان می‌شود، اتفاقات سریع می‌افتد:
دیواره‌های برگ چای نرم می‌شوند
ترکیبات فعال سریع آزاد می‌شوند
غلظت آنتی‌اکسیدان‌ها بالا می‌رود
به همین دلیل تحقیقات نشان می‌دهد چای داغ (به‌خصوص در دمای نزدیک جوش) معمولا بیشترین مقدار پلی‌فنول و کاتچین را وارد نوشیدنی می‌کند.
در واقع، آب داغ مثل یک «کلید سریع‌العمل» است که در مواد مفید را باز می‌کند.

چای سرد؛ آرام اما هوشمند
در مقابل، دم‌کردن سرد مثل یک فرآیند آهسته و صبورانه است.
برگ‌ها ساعت‌ها در آب سرد می‌مانند و به‌آرامی مواد خود را آزاد می‌کنند. نتیجه:
طعم ملایم‌تر
تلخی کمتر
اما معمولا استخراج کمتر ترکیبات آنتی‌اکسیدانی
با این حال، این پایان ماجرا نیست. برخی چای‌ها مثل چای سبز خاص یا رویبوس می‌توانند در دم سرد هم عملکرد قابل قبولی داشته باشند.
اگر فقط عدد و قدرت استخراج را نگاه کنیم: چای داغ جلوتر است.
اما اگر سبک زندگی را وارد بازی کنیم: چای سرد هم شانس خودش را دارد.
چون ممکن است در یک روز گرم، دو لیوان چای سرد بخوری اما فقط یک فنجان چای داغ. در نتیجه مجموع آنتی‌اکسیدان دریافتی می‌تواند برابر یا حتی بیشتر شود.
منبع: eatingwell