آگاه: پیام آنسوی مرزهای مادی، پیامی است از جنس سکینه و بشارت: «أَلَّا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلَا هُمْ یحْزَنُونَ» این نه یک توصیه، که یک «استراتژی وجودی» است برای رهروان راه حق؛ راهی که در آن، خوف از هیمنه پوشالی استکبار و اندوه ناشی از سختیهای مسیر، در برابر جذبه «فرح الهی» رنگ میبازد و راه را برای خیزش تمدنی مؤمنان هموار میسازد.
عروج عارفانه، پاداش آن ترازوی دقیقی است که در آن، بنده مخلص، تمام موجودی وجود خویش را در طبق اخلاص نهاده و با خدای سبحان معامله کرده است. شهادت، صرفا پایان یک حیات زیستی نیست، بلکه «امتیاز خاص» محبوب به محب است. شهید، در قامت یک «حماسهساز عارف»، صحنه جهاد و تقابل با طاغوت را، نه میدان مصیبت، که ضیافتخانه لقای دوست میبیند. او که با دیده بصیرت، پیروزی نهایی جبهه حق را به عیان مشاهده کرده، در طنین «فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» غرق است؛ چرا که دریافت، او در قرعهکشی سرنوشت تاریخی، برای پیشبرد هدف متعالی تمدن اسلام انتخاب شده است.
این همان سری است که در بندبند حیات مجاهدان بزرگ تمدنساز تجلی مییابد؛ آنان که در عرصه پیکار با استکبار جهانی، هرگز سر خم نکردند، چرا که تکیهگاهشان، اراده لایزال الهی بود. در این میان، سیره و سلوک آن رهبر مجاهد، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (اعلی الله مقامه و رفع الله درجاته)، تبلور تام و تمام این معامله قدسی بود. او که اکنون در ملکوت اعلی، به فیض عظیم شهادت نائل گشته و به جد بزرگوارش، سیدالشهدا (ع) پیوسته است، در تمام ادوار حیات مبارک خویش، راه را در پیکار با «استکبار جهانی» و «طاغوت زمان» به درستی تمام تشخیص داد.
آن بزرگمرد، در حالی که آماج هجمههای سهمگین امپریالیسم مدرن بود، هرگز غبار بیم و اندوه بر سیمای استوارش ننشست؛ چرا که او از همان «فرح شهود» برخوردار بود. او مسیر تمدنساز اسلامی را با سرفرازی و بصیرتی نافذ پیمود و با عدم کرنش در برابر بتهای استکبار، درسی بزرگ برای تاریخ اسلام به یادگار گذاشت. او امروز در آن سوی حجابها، با همان روح حماسی و با سرافرازی تمام، در حال تماشای ثمرات درختی است که با خون خویش و مجاهدتهای پیگیرش، آبیاری کرد و اکنون در جوار رحمت حق، از آن «فرح الهی» متنعم است.
راه شهیدان، راه گشایش و «انفتاح تاریخی» است. تمدن اسلامی، تمدنی است که زیربنای آن نه با مادیات، که با «فرح ناشی از شهادت» و «حماسه ایستادگی» بنا شده است. پیام شهیدان بزرگ ما، از جمله آن امام فقید تمدنساز، به ما این است: «بترسید از اینکه نترسید!» (آنکه از خدا نترسد، برده طاغوت میگردد. این راه میانبر تمدنسازی است: هراس از خدا، شهامت در میدان.) «اندوهگین نباشید، که آینده از آن مستضعفین است.»
امروز، ما میراثدار این «مسرت حماسی» هستیم. اگر ما نیز همانگونه که آنان با خدای خویش معامله کردند، در میدان عمل، تمام هستی خود را برای تحقق تمدن اسلامی هزینه کنیم، آن «فرح موعود» و آن پیروزی قطعی، سرنوشت محتوم تاریخ ما خواهد بود. پرچم برافراشته آن شهید عزیز، همچنان در اهتزاز است و تا طلوع خورشید ولایت عظمی، این راه حماسی ادامه خواهد داشت.
۲۳ تیر ۱۴۰۵ - ۱۱:۵۸
کد مطلب: ۲۳٬۷۴۳
قرآن کریم، پرده از حقیقتی سترگ برمیدارد که تنها چشمهای شستهشده در زلال شهادت، قادر به رویت آن هستند. شهدا، نه در حصار خاک و زمان، که در فضای ملکوت، نظارهگر کاروان بازماندگانند؛ کاروانی که در تلاطم فتنههای آخرالزمانی، چشم به افقهای بلند «تمدن نوین اسلامی» دوختهاست.
نظر شما