آگاه: آمریکا، غربی‌ها و اسرائیل اشغالگر گمان می‌کنند با تحریم، تهدید و فشار، پارازیتی بین همگرایی منطقه‌ای ایجاد می‌شود، اما برخی کشورها در دو جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و ۴۰ روزه موضع دیگری اتخاذ کردند، موضعی که اصلا به مذاق آمریکایی‌ها خوش نمی‌آمد. کار به اینجا ختم نشد و نهادی همچون بریکس تهاجم به «جمهوری اسلامی» را محکوم کرد و همه اینها پیامی به همراه دارد؛ اگر همسایگان و متحدان دست به دست هم دهند یاوه‌گویی‌های سران آمریکا هیچ خللی را در همکاری‌های آنها ایجاد نخواهد کرد. حال وزیر خزانه‌داری آمریکا برای ایران خط و نشان بکشد. به کجا خواهند رسید؟!
رمضانعلی سبحانی‌فر در گفت‌وگو با «آگاه» با بیان اینکه کشورهای منطقه با ایجاد انسجام و همگرایی می‌توانند در برابر جنگ‌های اقتصادی و فشارهای امروز که عمدتا از سوی آمریکا و اروپا اعمال می‌شود، استقامت بیشتری داشته باشند، گفت: هدف غربی‌ها از استفاده از ابزار فشار اقتصادی و تهدید امنیت غذایی مردم، دامن زدن به تحرکات داخلی و در نهایت فشار بر حاکمیت‌های ناهمسو برای تغییر رفتار آنهاست.
وی افزود: اعضای بریکس می‌توانند با بهره‌گیری از زیرساخت‌های ارتباطی زمینی، ریلی و دریایی، اثرات تحریم‌های اعمال‌شده علیه کشورهایی نظیر ایران و روسیه را خنثی کنند. این همکاری‌های چندجانبه، مسیر دستیابی به استقلال اقتصادی و پایداری در تامین نیازهای اساسی این کشورها را هموار می‌کند.
عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه با بیان اینکه امروز خود آمریکا نیز دریافته است که در این منطقه، برخلاف سایر نقاط جهان مانند ونزوئلا، نتوانسته با تکیه بر ابزار تحریم و فشارهای اقتصادی به اهداف از پیش‌ تعیین‌شده خود دست یابد، اظهار کرد: عامل اصلی این ناکامی، هم‌افزایی ظرفیت‌های موجود در منطقه است. همگرایی که ناشی از عوامل متعددی همچون همسایگی، اشتراکات فرهنگی، زبانی و پیوندهای مذهبی و مسلکی است که بخش عمده‌ای از کشورهای مسلمان را در یک بلوک واحد قرار داده است.
سبحانی‌فر با بیان اینکه این پیوندها تاثیر بسزایی دارند، هرچند ممکن است حاکمان برای پرهیز از گزند آمریکا و اروپا، در ظاهر با این روند مخالفت کنند، اما آنچه در عمل و در میدان اتفاق می‌افتد، متفاوت است، گفت: بخشی از این همگرایی فراتر از تصمیمات حاکمیتی است و از طریق مردم صورت می‌گیرد. حجم رفت‌ و آمدها و تعاملات میان مردم ایران، عراق، افغانستان و ترکیه نشان می‌دهد که این ارتباطات حتی اگر با ممانعت حاکمان نیز همراه باشد، متوقف نمی‌شود.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا اقدامات آمریکا از سوی مجامع بین‌المللی جنایت جنگی محسوب نمی‌شود؟ گفت: ساختار مجامع بین‌المللی به‌گونه‌ای است که بخش عمده‌ای از اعضای آن را دولت‌های وابسته یا دست‌نشانده غرب، به‌ویژه آمریکا و انگلیس، تشکیل می‌دهند، البته باید میان رویکرد این حاکمان و خواست ملت‌ها تفاوت قائل شد. در سراسر دنیا شاهد اقدامات وحشیانه این رژیم‌ها در حمله به مدارس، مراسم و جشن‌ها و کشتار مردم هستیم که با انزجار شدید و واکنش منفی افکار عمومی مواجه شده است؛ بنابراین، یک بخش این مسئله به وابستگی این حاکمان برمی‌گردد.
آگاه مسائل سیاسی اضافه کرد: حتی اگر برخی حاکمان، وجدان بیداری داشته باشند به دلیل نگرانی از فشارهای کشورهای غربی، تن به این نمی‌دهند که به‌طور رسمی اقدامات آمریکا را جنایت جنگی اعلام کنند و علیه آن رأی دهند چرا که به‌طور طبیعی تحت‌ تاثیر این تهدیدها قرار دارند. محاسبات آمریکایی‌ها اینگونه بود که با اعمال فشار و محاصره اقتصادی، جمهوری اسلامی ایران فلج شده و مردم در تنگنا قرار می‌گیرند تا در نهایت علیه نظام شورش کنند. با این حال، این سناریوی طراحی‌شده ناکام مانده است.
سبحانی‌فر افزود: عصبانیت و سردرگمی امروز آنها ناشی از همین شکست است. آنها گاهی به کشتی‌های تجاری و گاهی به مراکز راداری حمله می‌کنند، اما چون می‌بینند این اقدامات ایذایی نیز بی‌اثر است، در انتخاب راهبردی که بتواند مردم را علیه نظام به صحنه بیاورد، سردرگم مانده‌اند.
وی با بیان اینکه آمریکایی‌ها به تجربه دریافته‌اند که وقتی مردم همراه نظام باشند، هیچ موفقیتی در گزینه نظامی نخواهند داشت چراکه تسخیر کشوری پهناور با جمعیت ۹۰ میلیونی، نیازمند نیروی نظامی عظیمی است که عملا امکانپذیر نیست، تصریح کرد: از همین رو است که آنها در انتخاب روش مقابله، یعنی میان گزینه نظامی یا اقتصادی، سردرگم مانده‌اند؛ گاهی دست به محاصره اقتصادی می‌زنند، گاهی شرکتی را تحریم می‌کنند و گاهی با هدف قرار دادن کشتی‌ها یا مجامع عمومی می‌خواهند مردم را عصبانی کنند تا در برابر نظام موضع بگیرند، اما در نهایت می‌بینند که هیچ‌کدام از این اقدامات کارساز نیست.
عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه گفت: به نظر می‌رسد ترامپ نیز دچار سردرگمی شده و علت آن این است که تصمیم‌گیرنده اصلی خودش نیست، رژیم صهیونیستی برای او تصمیم‌سازی می‌کند. صهیونیست‌ها یک روز به او پیشنهاد می‌کنند که با ترور مقامات، مردم را به شورش وادارند، روز دیگر از مرزهای غربی صحبت می‌کنند و روزی دیگر فشار اقتصادی را پیشنهاد می‌دهند؛ به بیان دیگر، ترامپ به آلت دست صهیونیست‌ها تبدیل شده و در تعیین مسیر درست برای کسب موفقیت، کاملا سردرگم است.