۲۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۲:۳۸
کد مطلب: ۲۶٬۳۴۱

با کوتاه شدن روزها و کاهش ساعات روشنایی، برنامه خواب، سطح انرژی و حتی عادت‌های غذایی بعضی افراد تغییر می‌کند. ممکن است کسی که تا چند هفته پیش صبح‌ها به‌راحتی از خواب بیدار می‌شد، حالا چند بار زنگ ساعت را خاموش کند و باز هم احساس کند به‌اندازه کافی نخوابیده است. فرد دیگری ممکن است بعدازظهرها بی‌دلیل کلافه شود، حوصله معاشرت نداشته باشد یا هنگام انجام کارهای معمولی، زودتر از همیشه خسته شود.

از رخوت عصرگاهی تا واقعیت «افسردگی پاییزی»

آگاه: نور روز در تنظیم ساعت زیستی بدن نقش مهمی دارد؛ همان سامانه‌ای که به مغز کمک می‌کند زمان خواب و بیداری را با چرخه شب و روز هماهنگ کند. تغییر میزان نور می‌تواند بر ریتم شبانه‌روزی و سازوکارهای مرتبط با خواب و خلق‌وخو اثر بگذارد. تغییرات مربوط به ملاتونین، هورمون موثر در تنظیم خواب و سروتونین، ماده‌ای شیمیایی دخیل در تنظیم خلق‌وخو، نیز از جمله سازوکارهایی هستند که پژوهشگران در بررسی این پدیده مطالعه می‌کنند.

هر دل‌گرفتگی پاییزی، افسردگی نیست
اصطلاح «افسردگی پاییزی» در گفت‌وگوهای روزمره زیاد به کار می‌رود، اما در پزشکی، اختلال عاطفی فصلی یا SAD به الگویی از افسردگی گفته می‌شود که در زمان مشخصی از سال، معمولا پاییز و زمستان، شروع می‌شود و در فصل دیگری بهبود می‌یابد. این الگو باید در طول زمان بررسی شود و صرفا با چند روز بی‌حوصلگی قابل تشخیص نیست. برای مثال، کارمندی را تصور کنید که با تغییر ساعت روشنایی، عصرها کمی خواب‌آلود می‌شود، اما پس از استراحت یا پیاده‌روی کوتاه حالش بهتر می‌شود و همچنان به کارها و ارتباطات روزانه‌اش می‌رسد. این وضعیت به‌تنهایی نشانه اختلال عاطفی فصلی نیست.
افسردگی فصلی می‌تواند با نشانه‌هایی مانند کاهش انرژی، خواب بیشتر، افزایش اشتها و میل به کربوهیدرات‌ها، دشواری تمرکز و کناره‌گیری اجتماعی همراه باشد؛ هرچند علائم در همه افراد یکسان نیست. تشخیص آن نیز به ارزیابی مجموعه علائم، مدت و شدت آنها و سابقه فرد نیاز دارد. بنابراین، نه باید هر بی‌حوصلگی پاییزی را بیماری تلقی کرد و نه لازم است نشانه‌های مداوم و مختل‌کننده زندگی را به حساب تنبلی یا حساسیت بیش از حد گذاشت.

چگونه از رخوت پاییزی فاصله بگیریم؟
خوشبختانه راهکارهایی وجود دارد که می‌توانند به بهبود انرژی، تنظیم خواب و حفظ سلامت روان در ماه‌های سرد کمک کنند. البته اگر علائم شدید یا مداوم باشند، این اقدامات جایگزین ارزیابی و درمان تخصصی نیستند.
۱ ـ نور روز را به برنامه روزانه برگردانید.
۲ ـ از خانه بیرون بروید؛ حتی برای ۲۰ دقیقه.
۳ ـ ورزش را به تعویق نیندازید تا حال‌تان بهتر شود.
۴ ـ با خواب نامنظم مقابله کنید.
۵ ـ تغذیه را به راهی برای مراقبت از خود تبدیل کنید.
۶ ـ افکار منفی را جدی بگیرید، اما آنها را حقیقت مطلق ندانید.
۷ ـ ارتباط با دیگران را قطع نکنید.
۸ ـ خانه را دنج کنید، اما به پناهگاهی برای انزوا تبدیل نکنید.

چه زمانی باید از متخصص کمک گرفت؟
اگر احساس غمگینی، بی‌علاقگی یا کاهش انرژی بیشتر روزها ادامه دارد، خواب و اشتها به‌طور محسوسی تغییر کرده، تمرکز دشوار شده یا کار، تحصیل و روابط خانوادگی تحت تاثیر قرار گرفته‌اند، بهتر است با روان‌شناس یا روان‌پزشک مشورت کنید. تداوم علائم برای حدود دو هفته یا بیشتر، به‌ویژه اگر شدت آنها افزایش یابد، دلیلی برای جدی گرفتن وضعیت است؛ هرچند برای کمک گرفتن لازم نیست حتما دو هفته صبر کنید.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.