انتخابات کنست (پارلمان) رژیم صهیونیستی بیش از آنکه رقابتی برای قدرت باشد، نمایشی از بحران مشروعیت و فروپاشی داخلی است. «گدایی رای» نتانیاهو و ادعاهای توخالی رقبایش درباره تغییر، تنها پوششی برای شکاف‌های عمیق اجتماعی است. دخالت ترامپ در نتایج هم بار دیگر ثابت کرد این رژیم اراده‌اش در واشنگتن تعیین می‌شود. فارغ از برنده انتخابات، ماهیت اشغالگر و متجاوز این رژیم تغییر نمی‌کند. این انتخابات، در واقع طبل رسوایی موجودیتی بود که برای بقا، محتاج گدایی و حمایت آمریکایی‌ها است.

طبل رسوایـی در سرزمین‌های اشغالی

آگاه: بر اساس نتایج جزیی منتشر شده ـ تا ظهر روز چهارشنبه ـ از سوی کمیته مرکزی انتخابات با شمارش حدود ۷۰ درصد آرای انتخابات پارلمانی، نتایج اولیه از کسب ۵۴ کرسی توسط ائتلاف بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این رژیم حکایت دارد. ائتلاف به رهبری گادی آیزنکوت ۴۷ کرسی و احزاب عربی ۱۹‌کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست را نیز به دست آورده‌اند. نتایج اعلام‌شده موقتی است و با ادامه شمارش آرا احتمال تغییر در توزیع کرسی‌ها وجود دارد.

سه سناریو در انتخابات اسرائیل
در تحلیل نتایج احتمالی انتخابات کنست، می‌توان سه سناریوی اصلی را متصور شد.
سناریوی اول؛ تشکیل دولت توسط نتانیاهو: در این حالت، نتانیاهو موفق می‌شود از طریق ائتلاف، آرای لازم برای تشکیل دولت را کسب کند. اگر این فرضیه محقق شود، نتانیاهو آن را به عنوان پیروزی شخصی می‌داند و با حمایت‌های آمریکا برنامه‌هایش را استمرار می‌دهد.
سناریوی دوم، بن‌بست سیاسی و انحلال کنست: سناریوی دیگر آنکه هیچ‌یک از دو جبهه نتانیاهو و آیزنکوت نتوانند به حد نصاب ۶۱ کرسی برای تشکیل دولت ائتلافی دست یابند در این صورت، کنست پس از یک بازه زمانی (حدود سه ماه) منحل شده و انتخابات مجدد برگزار خواهد شد. نکته کلیدی این است، در این بازه ـ تا انتخابات بعدی ـ نتانیاهو کماکان در پست نخست‌وزیری باقی می‌ماند. همزمان در آمریکا نیز انتخابات برگزار شده و تا استقرار رسمی کنگره با ترکیب جدید در ماه ژانویه، بازه زمانی مشابه ایجاد می‌شود. این همزمانی، فرصتی دو تا سه ماهه را برای هماهنگی‌های استراتژیک میان نتانیاهو و طرف‌های آمریکایی فراهم می‌کند که باید مورد توجه قرار گیرد.
سناریوی سوم؛ تشکیل دولت توسط آیزنکوت: در صورتی که آیزنکوت موفق به تشکیل دولت شود، باز هم یک بازه زمانی حدود یک ماه تا یک ماه و نیم تا استقرار کامل دولت، نهایی شدن ائتلاف‌ها و چیدمان کابینه وزارتخانه‌ها فاصله خواهیم داشت.
پس از تشریح سه سناریوی انتخاباتی در رژیم آپارتاید اسرائیل باید به اصل مهمی پرداخت؛ انتخابات اخیر رژیم صهیونیستی را نمی‌توان در چارچوب رقابت سیاسی ساده میان دو جبهه «نتانیاهو» و «آیزنکوت» تحلیل کرد. آنچه در ظاهر رقابت برای صندلی نخست‌وزیری است، در باطن، بازتابی از بحران وجودی است که رژیم صهیونیستی را از درون می‌جوشاند. این انتخابات، «طبل رسوایی» ساختاری است که بر پایه غصب و استعمار بنا شده است.

نتانیاهو و فریب ساکنان سرزمین‌های اشغالی
تصاویر و گزارش‌هایی که از التماس و گدایی رای توسط بنیامین نتانیاهو و جریان راست افراطی منتشر شد، فراتر از تاکتیک انتخاباتی ارزیابی می‌شود. وقتی شخصیتی ادعای قدرت مطلق می‌کند اما به گدایی رأی روی می‌آورد، یعنی هیچ در چنته ندارد، دستان‌شان کاملا خالی است و سرمایه سیاسی و اجتماعی‌اش افول کرده، آنچه گفته شد کاملا در کنشگری‌های «نتانیاهوی تروریست» یافت می‌شود به طوری که حتی در میان شهرک‌نشینان و راست‌گرایان، نوعی ناامیدی از مدل مدیریتی او شکل گرفت. این گدایی، اعتراف به شکست در ایجاد امنیت است؛ امنیتی که نتانیاهو سال‌ها با وعده جنگ با ایران و مقاومت، سعی کرد با آن مردم سرزمین‌های اشغالی خود را فریب دهد.
ماجرا از آنجا جالب‌تر می‌شود که در فضای انتخاباتی اسرائیل، رقیب نتانیاهو (آیزنکوت) با شعار تغییر، سعی دارد تصویری از جایگزین میانه‌رو ارائه دهد. بر همین اساس وی در واکنش به نتایج انتخابات کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی) گفت: «مردم رژیم اسرائیل به تغییر و علیه ادامه نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو رای داده‌اند!» اما حقیقت آن است، هیچ‌یک از جریان‌های سیاسی در تل‌آویو، به دنبال پایان دادن به ماهیت اشغالگرانه رژیم نیستند. بنابراین، هرگونه ادعای تغییر، در اصل فریب سیاسی برای آرام کردن افکار عمومی داخلی و بین‌المللی است تا چهره‌ای انسانی‌تر از موجودیت تروریستی خود به جهان نشان دهند.

چرا آمریکا در انتخابات رژیم اسرائیل دخالت کرد؟
بخش تکان‌دهنده این انتخابات، دخالت آشکار آمریکا و شخص دونالد ترامپ است؛ طبق گزارش الجزیره رئیس‌جمهور آمریکا با ادعای اینکه اعلام حمایت وی از نتانیاهو باعث شده روند امور تغییر کند، گفت: «نتانیاهو به جای یک شکست سنگین به نظر می‌رسد به سمت یک بازگشت قدرتمند در حرکت است!» مرد دیوانه کاخ سفید ادعایش را در حالی مطرح کرد که هیچ‌کدام از جریان‌های شرکت‌کننده در انتخابات رژیم صهیونیستی هنوز نتوانسته بودند ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل کابینه را به دست آورند. البته در همین جا باید به دو تکته اشاره کرد:
۱- نقشه ترامپ برای بقای بی‌بی در قدرت: آویو پوشینسکی، مشاور سابق نتانیاهو در گفت‌وگویی با رادیو اف ام ۱۰۳، با بیان اینکه دونالد ترامپ همچنان به حمایت خود از نتانیاهو تا تشکیل کابینه وحدت به رهبری او ادامه می‌دهد، تاکید کرد: احتمالا ترامپ تلاش‌های خود را برای فراهم کردن زمینه نخست‌وزیری مجدد نتانیاهو در قالب یک کابینه وحدت آغاز کرده است. وی مدعی شد: نتانیاهو بیشترین کرسی‌ها را به دست خواهد آورد. اکنون شرایط به سمتی پیش می‌رود که نتانیاهو و بقیه احزاب مجبور به تشکیل ائتلاف شوند، چون جایگزین آن برگزاری انتخابات مجدد است؛ رئیس پیشین ستاد کل ارتش، محتمل‌ترین گزینه برای پیوستن به نخست‌وزیر، پس از اعمال فشار از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده است.
مشاور سابق نتانیاهو به تعبیر خواب‌هایی که گزینه‌های اصلی برای دستیابی به کرسی نخست‌وزیری دیده‌اند پرداخت و افشا کرد: «احتمال دارد نتانیاهو و آیزنکوت از ترامپ بخواهند که برای تشکیل ائتلاف میان آنها میانجیگری کند و این احتمال هم وجود دارد که نتانیاهو چنین کاری انجام دهد، زیرا این اقدام به نفع اوست. آیزنکوت نیز ممکن است همین کار را انجام دهد؛ چراکه مشاورانش به او خواهند گفت: گوش کن، آیا می‌خواهی نخست‌وزیر شوی؟ این تنها راه است. اگر به انتخابات بروی، موفق نخواهی شد و اگر تلاش کنی یک دولت اقلیت مصنوعی تشکیل دهی، دوام نخواهد آورد. همه‌چیز به تشکیل دولت وحدت اشاره دارد و در نتیجه، نتانیاهو نظریه ائتلاف را از هم خواهد پاشید.»
 ۲- تبیین حمایت ترامپ از نتانیاهو: مرتضی مکی، کارشناس مسائل آمریکا و اروپا با بیان اینکه حمایت ترامپ از نتانیاهو، با توجه به اشتراکات سیاسی این دو و نقش لابی‌های آمریکایی در تقویت روابط میان ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، تحول چندان غیرمنتظره‌ای نیست، می‌گوید با این حال، ورود آشکار رئیس‌جمهور آمریکا به رقابت انتخاباتی را می‌توان در چارچوب نگرانی‌ها درباره موقعیت متزلزل ائتلاف حاکم ارزیابی کرد. وی با اشاره به اختلاف‌ نظرهای مطرح‌شده میان ترامپ و نتانیاهو، اظهار کرد: با وجود گمانه‌زنی‌ها درباره این اختلافات، وضعیت سیاسی نتانیاهو و احتمال پیروزی مخالفان وی موجب شده است ترامپ به‌صورت علنی از او حمایت کند. با این حال، مواضع منتشرشده در رسانه‌های سرزمین‌های اشغالی نشان می‌دهد، این حمایت به‌تنهایی نمی‌تواند پیروزی نتانیاهو را تضمین کند.
کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به نقش مسائل امنیتی در تصمیم‌گیری انتخاباتی ساکنان سرزمین‌های اشغالی، گفت: جامعه یهودیان ساکن این مناطق از دیدگاه‌ها و جریان‌های سیاسی متفاوتی تشکیل شده است و موضوع امنیت برای بخش مهمی از این جامعه اهمیت دارد. از همین رو، جریان سیاسی حامی نتانیاهو تلاش می‌کند با برجسته‌سازی تهدید ایران، ضرورت مقابله با این تهدیدها را در کانون رقابت‌های انتخاباتی قرار دهد.
مکی در خصوص دیدگاه جریان مخالف نتانیاهو، تصریح کرد: این جریان که آیزنکوت از چهره‌های شاخص آن به شمار می‌رود، با تفسیر امنیتی نتانیاهو و اولویت‌بخشی به مسئله ایران موافق نیست و این موضوع را در صدر اولویت‌های رژیم صهیونیستی قرار نمی‌دهد. وی با بیان اینکه این اختلاف دیدگاه‌ها شکافی سیاسی در جامعه صهیونیستی ایجاد کرده است، تصریح کرد: تقویت جریان راست در سال‌های گذشته و حضور طولانی‌مدت نتانیاهو در قدرت، نشان‌دهنده برخورداری این جریان از پایگاه اجتماعی قابل ‌توجه است؛ بنابراین، نمی‌توان مخالفت بخشی از جامعه با سیاست‌های نتانیاهو را به معنای از میان رفتن حمایت‌ها از وی دانست.
کارشناس مسائل آمریکا، انزوای منطقه‌ای و جهانی رژیم صهیونیستی در سال‌های پس از عملیات هفتم اکتبر را از محورهای انتقاد مخالفان نتانیاهو عنوان کرد و افزود: در مقابل رویکرد راست افراطی، دیدگاهی وجود دارد که تثبیت موقعیت رژیم صهیونیستی در منطقه را مستلزم بازنگری در سیاست‌های جاری می‌داند. مکی با اشاره به نظرسنجی‌های انتخاباتی تاکید کرد: «با توجه به فاصله احتمالی نظرسنجی‌ها با نتایج واقعی انتخابات، نمی‌توان از پیش درباره پیروزی قطعی ائتلاف نتانیاهو یا مخالفان او اظهار نظر کرد و ارزیابی دقیق‌تر به روشن شدن نتایج انتخابات بستگی دارد.» به هر حال هنگامی که ترامپ ادعا می‌کند، حمایت او مانع شکست سنگین نتانیاهو شده، در واقع دارد پز می‌دهد، سند مالکیت سیاسی اسرائیل متعلق به ما (آمریکایی‌ها)ست.
در همین جا، یاد گفته‌های سیدجواد رضویان در سریال در حاشیه افتادیم. او تیکه جالبی را باب کرد و می‌گفت «اینجی واس ماس.» ترامپ هم با وقاحت تمام سرزمین قدس را ملک آمریکایی‌ها می‌داند و به هرشکل ممکن درصدد است از واشنگتن برای تل‌آویو تعیین، تکلیف کند. هرچه نباشد آنجا حیاط خلوت آمریکایی‌هاست!
به اصل گزارش ورود کنیم. این حقیقت بار دیگر ثابت می‌کند اسرائیلی‌ها نه در تل‌آویو، در واشنگتن اداره می‌شوند. رژیم صهیونیستی حتی برای تعیین سرنوشت داخلی‌اش، محتاج تایید رئیس‌جمهور فعلی یا آینده آمریکا است. این وابستگی، نشان می‌دهد، این رژیم هرگز دولت مستقل نبوده و نیست، بازویی نظامی برای پیشبرد منافع استعماری آمریکا در خاورمیانه است.

دوقطبی‌های اسرائیل؛ سگ زرد برادر شغال است
در مجموع، چه نتانیاهو با تمام لجاجت‌هایش بازگردد و چه چهره‌ای جدید به قدرت برسد، این رژیم و ایالات متحده آمریکا ـ به ریاست جمهوری دموکرات‌ها یا جمهوریخواهان ـ همچنان دشمن شماره یک جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت باقی خواهند ماند. بهتر است بگوییم «سگ زرد برادر شغال است» بالاخره ماهیت رژیم صهیونی بر پایه حذف دیگران و اشغال زمین فلسطینی‌هاست و هیچ صندوق رای نمی‌تواند ماهیت «غاصب» را تغییر دهد. انتخابات اخیر تنها این نکته را ثابت کرد: رژیم صهیونیستی در داخل با گسست‌های عمیق اجتماعی و سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند. حمایت‌های ترامپ و امثال او، شاید عمر سیاسی نتانیاهو را طولانی کند، اما نمی‌تواند جلوی زوال تدریجی این موجود منحوص و اشغالگر را بگیرد. این رژیم، با تمام ادعاهایش، امروز بیش از هر زمان دیگری در تاریخ خود، لرزان و وابسته است.
یادی از فرمایش تاریخی و مهم رهبر شهید انقلاب کنیم. ایشان در سال ۹۴ در دیدار اقشار مختلف مردم که پس از پایان مذاکرات هسته‌ای بود فرموده بودند: «رژیم صهیونیستی ۲۵ سال آینده را نخواهد دید. ان‌شاءالله تا ۲۵ سال دیگر، به توفیق الهی و به فضل الهی چیزی به نام رژیم صهیونیستی در منطقه وجود نخواهد داشت؛ ثانیا در همین مدت هم روحیه اسلامی مبارز و حماسی و جهادی، یک لحظه صهیونیست‌ها را راحت نخواهد گذاشت؛ این را بدانند.»
 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.