آگاه: در این ارتباط احتمالات پیش رو را می‌توان به شرح ذیل بررسی کرد:
۱. تاثیر بر مسئله فلسطین: اگرچه سیاست حزب لیکود، بر امنیت‌محوری و بازدارندگی نظامی تاکید دارد اما یکی از مهم‌ترین انتقادات مخالفین نسبت به دولت نتانیاهو، اهمال در مورد مولفه‌های امنیتی و ناتوانی در پیش‌بینی وقوع و مقابله با عملیات طوفان‌الاقصی است. این عملیات کاملا ابهت ساختگی رژیم صهیونیستی را فروریخت و اعتماد به‌نفس اهالی اراضی اشغالی را نسبت به مقابله با حماس و رزمندگان فلسطینی، کاهش داد. ابقای نتانیاهو می‌تواند فشار بر فلسطینیان و گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری را تشدید کرده تا حیثیت از دست رفته خود را احیا کند. وی همچنین با طرح دو دولت فلسطینی و یهودی مقابله خواهد کرد و بر ادامه اشغال سرزمین فلسطین اصرار خواهد ورزید. روی کار آمدن آیزنکوت ممکن است به‌طور موقت با تعدیل رویکرد سخت‌گیرانه امنیتی و اجرای مرحله دوم آتش‌بس با حماس برای بازسازی غزه، فضای بیشتری برای بهبود روابط خارجی باز کند اما قطعا او نیز با تشکیل کشور مستقل فلسطین مخالفت خواهد کرد و تغییر دولت لزوما به معنای کنار گذاشتن سیاست مقابله با مردم فلسطین یا پذیرش تشکیل کشور فلسطین نخواهد بود.
۲. روابط با اعراب: روابط اسرائیل با کشورهای عربی در دوره حاکمیت لیکود، به دلیل نسل‌کشی و جنایات در غزه و اعمال فشار بر اهالی کرانه باختری، سرد بود و بعید است در صورت ابقای نتانیاهو نیز وضعیت بهتری ایجاد شود. همچنین اصرار اعراب بر به رسمیت شناختن دولت مستقل فلسطین و عدم پذیرش آن توسط دولت نتانیاهو، مانع اصلی عادی‌سازی روابط در چارچوب طرح ابراهیم بود. دولت جدید اسرائیل ممکن است فرصت بیشتری برای گفت‌وگو درباره غزه و روابط با کشورهای عربی فراهم کند اما عادی‌سازی روابط با اعراب همچنان به ملاحظات سیاسی و امنیتی، از جمله مسئله فلسطین و شناسایی دولت فلسطین، وابسته خواهد بود. در ارتباط با لبنان، نتیجه انتخابات بر سیاست امنیتی اسرائیل در مرز شمالی و نحوه برخورد با لبنان اثر خواهد گذاشت. عامل تعیین‌کننده برای بهبود روابط با لبنان، ارتباط نزدیک با اجرای قطعنامه‌های بین‌الملل، چگونگی با رفتار حزب‌الله و وضعیت داخلی لبنان خواهد بود. ادامه رویکرد نظامی سخت‌گیرانه می‌تواند خطر درگیری‌های تازه را حفظ کند.
۳. روابط با ایالات متحده و غرب: این مقوله در دوره نخست وزیری نتانیاهو با فراز و نشیب همراه بود. دولت بایدن و بسیاری از دموکرات‌ها و حتی تعدادی از جمهوریخواهان، بارها از رویکردهای تند نتانیاهو علیه مردم فلسطین به‌خصوص نسل‌کشی در غزه، انتقاد کردند. تغییر رهبری در اسرائیل ممکن است تنش‌های میان تل‌آویو و واشنگتن را کاهش دهد. یک دولت میانه‌رو می‌تواند راحت‌تر با طرح‌های بین‌المللی برای آینده غزه (مانند طرح‌های بازسازی یا حکمرانی جایگزین) همکاری کند. البته اهداف نظامی اسرائیل در غزه و فلسطین، فراتر از شخص نتانیاهو است و توسط دستگاه نظامی و امنیتی رژیم پیگیری می‌شود. بنابراین، تغییر نتانیاهو ممکن است تاکتیک‌ها را تغییر دهد، اما اهداف استراتژیک و کلان پابرجا خواهند ماند. اگر نتانیاهو قدرت را از دست بدهد، اسرائیل احتمالا با یک دوره بی‌ثباتی سیاسی، تلاش برای بازسازی روابط دیپلماتیک با آمریکا و اروپا مواجه خواهد شد.
۴. اختلاف نظر درباره ادامه جنگ یا تنش نظامی با ایران: این مقوله یکی از بحث‌های داغ در مبارزات انتخاباتی است. نتانیاهو در استفاده از گفتمان «تهدید وجودی» مجرب است و در صورت ابقا، کماکان ایران را بزرگ‌ترین تهدید علیه موجودیت اسرائیل معرفی می‌کند و ادامه تقابل نظامی می‌تواند او را به عنوان کسی که توانایی حفاظت از اسرائیل را دارد، به تصویر بکشد. چراکه اگر درگیری با ایران به اولویت اصلی تبدیل شود، افکار عمومی کمتر بر پرونده‌های فساد یا اصلاحات قضایی و شکست‌های امنیتی عملیات طوفان‌الاقصی تمرکز خواهند کرد. اما حزب یاشار می‌گوید شرایط کنونی با گذشته متفاوت است و لزوما به نفع نتانیاهو نیست و او با بحران عمیق اعتماد روبه‌رو است. بسیاری از اسرائیلی‌ها نتانیاهو را مسئول اصلی شکست امنیتی هفتم اکتبر می‌دانند و در این فضا، ورود به یک جنگ بزرگ دیگر این تصور را ایجاد می‌کند که او برای فرار از پاسخ‌گویی، اسرائیل را در جهت منافع شخصی هدایت کرده و به سمت یک ماجراجویی پرهزینه و خطرناک می‌کشاند. در عین حال، جامعه اسرائیل پس از جنگ با ایران و بحران غزه، خسته و نگران است و جنگ مستقیم با ایران می‌تواند پیامدهای اقتصادی سنگین، موشک‌باران شهرهای رژیم و تلفات جانی گسترده به همراه داشته باشد. مخالفان لیکود می‌گویند هزینه‌های جنگ با ایران (مانند افزایش قیمت سوخت یا بی‌ثباتی جهانی) دامنگیر متحد اصلی اسرائیل یعنی آمریکا می‌شود و اسرائیل ممکن است حمایت آمریکا را از دست بدهد. بخش مهمی از جامعه که برای پیروزی در انتخابات تعیین‌کننده هستند، نسبت به هزینه‌های جنگ و انگیزه‌های شخصی نتانیاهو بسیار بدبین شده و رابطه جنگ با موفقیت سیاسی نتانیاهو را یک شمشیر دو لبه می‌دانند.
طرفداران حزب یشار معتقدند اگر دولت تغییر کند ممکن است ایزنکوت تمایل بیشتری به توافق‌های توفف جنگ برای عبور از بحران فعلی نشان دهد. نکته مهم این است که حتی در صورت تغییر نخست‌وزیر، به دلیل ساختار امنیتی اسرائیل، رویکردهای مرتبط با تقابل راهبردی با ایران ادامه خواهد یافت و سیاست اسرائیل در قبال ایران در هر دولتی، یکی از پایدارترین محورهای سیاست خارجی رژیم صهیونیستی خواهد بود. البته دولت جایگزین ممکن است درباره زمان‌بندی عملیات، نحوه هماهنگی با آمریکا و عبور از شرایط جنگی فعلی، رویکرد متفاوتی اتخاذ کند. با این حال، تغییر دولت به‌خودی‌خود به معنای کاهش تقابل با تهران نیست و اختلاف احزاب اصلی در رژیم صهیونیستی بیشتر بر شدت و شیوه مقابله متمرکز بوده و کنار گذاشتن اصل تقابل را با ایران نمی‌پذیرد. در نتیجه با تداوم دولت نتانیاهو، ادامه درگیری نظامی با ایران و محور مقاومت قابل تصور است. تداوم اختلاف بر سر غزه و گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری، قطعی است و ادامه سیاست امنیتی سخت‌گیرانه در فلسطین و علیه مردم غزه و باقی ماندن تنش‌های منطقه‌ای قابل انتطار است. در صورت تشکیل دولت جدید با رویکرد میانه‌روتر، تلاش برای بهبود روابط با آمریکا و اروپا و اعراب، افزایش مذاکرات درباره آتش‌بس، بازسازی غزه و در عین حال مخالفت با تشکیل کشور فلسطین وجود خواهد داشت و تقابل با ایران نه به عنوان یک اقدام فوری، ادامه خواهد یافت.
نتیجه انتخابات رژیم اسرائیل به‌تنهایی تعیین نمی‌کند که غرب آسیا در آینده چگونه خواهد بود اما قطعا اشتباهات آمریکا و رژیم صهیونیستی در حمله به ایران، جبهه چند جانبه گرایی را تقویت خواهد کرد و در غرب آسیا، میزان تاثیرگذاری آمریکا و رژیم اشغالگر به مراتب کمتر خواهد شد.