آگاه: ریشه‌های آن به ورزش باستانی و زورخانه برمی‌گردد که قدمتی صدها ساله دارد و با ارزش‌هایی چون جوانمردی، شجاعت، انضباط و خودباوری گره خورده است. از پهلوانانی چون آقاتختی تا نسل‌های بعدی مانند عبدالله موحد، امامعلی حبیبی و حسن یزدانی، این رشته همواره جایگاه ویژه‌ای در دل مردم داشته است. میلیون‌ها ایرانی کشتی را «ورزش اول» می‌دانند و پیروزی‌های آن را فراتر از یک نتیجه ورزشی، به عنوان افتخار ملی جشن می‌گیرند. این عشق عمومی، انگیزه مضاعفی به ورزشکاران می‌دهد و حمایت اجتماعی گسترده‌ای ایجاد می‌کند که در کمتر کشوری دیده می‌شود.
یکی از عوامل کلیدی موفقیت‌های اخیر، تغییر رویکرد مدیریتی فدراسیون کشتی از زمان ریاست علیرضا دبیر است. تدوین و اجرای برنامه راهبردی هشت ساله و ادامه آن تا المپیک ۲۰۳۲ که شامل حوزه‌های فنی، زیرساختی، اقتصادی، فرهنگی و استعدادیابی است، نتایج ملموسی به بار آورده. این برنامه تاکید ویژه‌ای بر رده‌های پایه، چرخه انتخابی منظم و قانونمند، بهبود شرایط اقتصادی ملی‌پوشان و آموزش مربیان داشته است. نتیجه آن را در المپیک ۲۰۲۴ پاریس (دو طلا، چهار نقره و دو برنز) و سپس قهرمانی‌های جهانی مشاهده کردیم. ثبات مدیریتی، اختیار تام به کادر فنی و پرهیز از تغییرات مداوم، فضایی ایجاد کرده که مربیان و ورزشکاران با خودباوری بیشتری کار کنند. ایران امروز حدود بیش از ۶۰ کشتی‌گیر در تراز جهانی دارد؛ ظرفیتی که امکان تشکیل چندین تیم مستقل و رقابتی را فراهم می‌کند. این عمق به معنای توانایی حضور همزمان در چند رویداد مهم، مدیریت بهتر فشار مسابقات و حفظ آمادگی است. استان‌هایی مانند مازندران که به «شهر قهرمانان» معروف است، همواره منبع اصلی استعدادها بوده‌اند. جوانگرایی هوشمندانه نیز نقش مهمی ایفا کرده؛ تیم فرنگی ۲۰۲۵ با میانگین سنی حدود ۲۲٫۴ سال جوان‌ترین ترکیب مسابقات بود، اما موفق به ثبت یکی از بهترین عملکردهای تاریخ شد.
حضور مربیانی چون پژمان درستکار در آزاد و حسن رنگرز در فرنگی که خود از قهرمانان جهان هستند، ترکیبی از تجربه و دانش روز را به تیم‌ها آورده است. اردوهای طولانی‌مدت، استفاده از آنالیز علمی، کنترل دقیق وزن، بدنسازی پیشرفته، ریکاوری مدرن و حتی بهره‌گیری از تکنولوژی‌های نوین، آمادگی جسمی و روانی ورزشکاران را به سطح بالایی رسانده است. بهبود زیرساخت‌ها، لیگ‌های منظم داخلی و حضور متخصصان تغذیه، فیزیوتراپی و روانشناسی نیز سهم بسزایی داشته‌اند.
در نهایت، آنچه کشتی‌گیران ایرانی را متمایز می‌کند، روحیه جنگندگی و جسارت است. بسیاری از آنها در شرایط سخت اقتصادی و اجتماعی، با پشتکار و انگیزه ملی به میدان می‌روند. این روحیه، همراه با حمایت گسترده مردمی، باعث می‌شود حتی در برابر رقبای قدرتمندی چون آمریکا، روسیه یا ژاپن، تا آخرین لحظه مبارزه کنند.
موفقیت کشتی ایران ترکیبی از میراث فرهنگی کهن، برنامه‌ریزی علمی مدرن، عمق استعدادیابی و مدیریت پایدار است. این مدل نشان می‌دهد وقتی یک رشته ورزشی ریشه در هویت ملی داشته باشد و با برنامه‌ریزی هدفمند پشتیبانی شود، می‌تواند حتی در سطح جهانی دارای هژمونی و قدرت شود. چالش پیش ‌رو، حفظ این روند و تبدیل آن به موفقیت پایدار در المپیک‌های آینده است؛ مسیری که با ادامه همین رویکرد، کاملا دست‌یافتنی به نظر می‌رسد.