داریوش مهرجویی

  • سینماگران ماندگار ما، زیست آمیخته با کتاب داشتند

    گفت‌وگوی «آگاه» با مزدا مرادعباسی، مدرس و پژوهشگر سینما (بخش نخست):

    سینماگران ماندگار ما، زیست آمیخته با کتاب داشتند

    زهرا بذرافکن،خبرنگار گروه فرهنگ: سینمای ایران در دهه‌های گذشته بیش از هر چیز با قدرت روایتگری و نقش‌آفرینی در شکل‌دهی به حافظه جمعی یک ملت شناخته می‌شد؛ دورانی که پرده نقره‌ای آینه‌دار زیست فرهنگی جامعه بود و آثار ماندگارش- چه در جریان پیشگام موج نو و چه در سینمای اصیل دهه‌های ۶۰ و ۷۰- از شخصیت‌پردازی‌های دقیق، زبان قوام‌یافته و پیوند عمیق با جامعه و متن‌های معتبر زمانه جان می‌گرفتند. فیلم‌های آن روزگار نه‌تنها به اعتبار ساختار منسجم خود در یادها ماندگار شدند، بلکه زبان و زیباشناسی یک دوره تاریخی را نمایندگی کردند؛ آثاری که پس از پایان نمایش در ذهن مخاطب ته‌نشین می‌شدند و فرهنگ عمومی را غنا می‌بخشیدند.

  • وقتی بند ناف سینما از قصه بریده شد

    وقتی بند ناف سینما از قصه بریده شد

    خاطره مشترک رفتن به سینما در دهه‌های ۷۰، ۸۰ و تا حدی ۹۰، طعم غریبی از همبستگی، هیجان و پیوند جمعی داشت. در آن سال‌ها، قدم گذاشتن به سالن سینما فقط عملی تفریحی یا تلاشی برای وقت‌گذرانی نبود؛ سینما رفتن نوعی آیین مدنی و تجربه‌ای خانوادگی بود که تاروپود زیست شهری را به یکدیگر وصل می‌کرد. خانواده‌ها گاهی در صف‌های طولانی پیاده‌روها می‌ایستادند تا به تماشای اثری بنشینند که در سبد فرهنگی‌شان عنصری حذف نشدنی بود.

  • سه روز بلیت نیم‌بها

    به مناسبت روز ملی سینما

    سه روز بلیت نیم‌بها

    براساس مصوبه شورای صنفی نمایش بلیت سینماها به مناسبت روز ملی سینما سه روز نیم‌بها هستند و فیلم «بت» نیز از ۱۵ مهر اکران می‌شود.

  • متولد کرمان مقیم قلب کودکان

    روایتی صمیمی از روزگار، آثار و کلام هوشنگ مرادی‌کرمانی به بهانه سالروز تولد او

    متولد کرمان مقیم قلب کودکان

    زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: روستای سیرچ در دل کویر کرمان، جایی میان هرم آفتاب بیابان و خنکای باد کوهستان، نقطه آغاز زندگی هوشنگ مرادی‌کرمانی است. هنوز چند ماهی از به دنیا آمدنش نگذشته بود که مادر جوانش چشم از جهان فروبست. پدرش هم که در ژاندارمری خدمت می‌کرد، از غم دوری و بیماری به گوشه‌ای خلوت پناه برد و توان مراقبت از فرزندش را نداشت. هوشو ماند و خانه کاهگلی پدربزرگ و مادربزرگش؛ همان پیرزن مهربانی که هوشو با تمام مهر «ننه بابا» صدایش می‌کرد. روزگار با نداری می‌گذشت و هوشو مثل بقیه بچه‌های ده، از همان خردسالی کار می‌کرد و توی کوچه‌ها می‌دوید. او در مصاحبه‌هایش با خنده تعریف می‌کند که روز اول مدرسه، به جای کتاب و قلم‌نی، یک داس و بیلچه به دست شاگردهای کلاس اول دادند تا علف‌های هرز و خارهای حیاط مدرسه را درآورند.

  • سایه‌روشن یک لبخند فراموش‌نشدنی

    سایه‌روشن یک لبخند فراموش‌نشدنی

    در آیین افتتاحیه سی‌وششمین دوره جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۶ بود که فیلم مستند بزرگداشت اکبر عبدی بر پرده برج میلاد به نمایش درآمد. در این مستند کوتاه روایی، عبدی در کنار همسرش نشسته بود و با همان صمیمیت بی‌پرده و لحن خودافشاگرانه‌اش روایت می‌کرد که در نوجوانی، تمام آرزویش ورود به شهربانی و «استوار شدن» بوده است. او برای این آرزو، یک منطق ساده داشت: می‌گفت در کوچه‌ پس‌کوچه‌های جنوب شهر تهران و محله‌های نازی‌آباد و شوش، هیکل درشتش همواره بهانه تمسخر بود و فکر می‌کرد اگر لباس رسمی کلانتری بپوشد، دیگر کسی جرات نمی‌کند او را «اکبر گامبو» صدا بزند و همه مجبورند بگویند «استوار عبدی.» اما بلافاصله با شوخ‌طبعی مخصوص به خودش اضافه کرد که وقتی بزرگ‌تر شد، فهمید با چنین فیزیک سنگینی تا بخواهد تکانی به خود بدهد، دزد مال را برده و ماشین را هم فروخته است. در همین مراسم بود که برای تشکر از همراهی خانواده‌اش با همان صراحت طنزآمیزش گفت: «من حتی فیلم مزخرف هم بازی کردم و شما چیزی نگفتید و صبورانه نگاه کردید.»

  • مرثیه‌ای برای هنر بی‌وطن

    نسبت سینما و ادبیات دیاسپورا با حقیقت جامعه ایران

    مرثیه‌ای برای هنر بی‌وطن

    در ۱۴ خرداد ۱۴۰۵، خبر درگذشت مرجان ساتراپی، نویسنده، تصویرگر و فیلم‌ساز ایرانی-فرانسوی در سن ۵۶ سالگی در پاریس، بار دیگر پرونده پیچیده هنر دیاسپورا و لابی‌های فرهنگی غرب را گشود. ساتراپی در ادبیات سیاسی و فرهنگی مدرن تجسم عینی جریانی است که با تکیه بر تملق تمدن غربی، هویت بومی خود را به حاشیه راند تا نقشی همسو با خواست کارتل‌های رسانه‌ای در قبال جامعه ایران ایفا کند. این رویکرد به ویژه در میان بخشی از چهره‌های فرهنگی مهاجر دیده می‌شود که برای کسب منافع شخصی، خوش‌آمد و بقا در سیستم‌های فرهنگی حاکم در غرب، تصویر واقعی وطن خود را تحریف کردند و عملا پادویی فرهنگی نهادهای غربی را بر عهده گرفتند.

  • از «آقای هالو» تا «پهلوانان نمی‌میرند»

    عنایت بخشی، بازیگر پیشکسوت سینما درگذشت

    از «آقای هالو» تا «پهلوانان نمی‌میرند»

    عنایت بخشی، ‌ بازیگر قدیمی سینما، تئاتر و تلویزیون، صبح روز گذشته ۲۶‌بهمن در ۸۰ سالگی از دنیا رفت.

  • نمایش نسخه مرمت شده «سارا» در موزه سینما

    نمایش نسخه مرمت شده «سارا» در موزه سینما

    نسخه مرمت‌شده فیلم سینمایی «سارا» ساخته تحسین شده داریوش مهرجویی، پنج‌شنبه ۲۷ آذر ساعت ۱۶ در سالن فردوس موزه سینما روی پرده خواهد رفت.

  • شیراز؛ میزبان فیلم‌هایی در ستایش زندگی

    مروری بر چهل‌وسومین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر

    شیراز؛ میزبان فیلم‌هایی در ستایش زندگی

    چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر، چند روز پیش کار خود را با حضور سینماگران مطرح ایرانی و خارجی در شهر باصفای شیراز و با شعار «در ستایش زندگی» آغاز کرد. دبیری این دوره از جشنواره به عهده روح‌الله حسینی است و تا ۱۲ آذرماه هم ادامه دارد.

  • ما محکوم به مطالعه فراوان هستیم

    برنده بهترین فیلمنامه اقتباسی جشنواره فیلم کوتاه:

    ما محکوم به مطالعه فراوان هستیم

    در سال‌های اخیر، توجه به اقتباس ادبی در سینمای ایران، به ویژه در حوزه فیلم کوتاه، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ فیلم کوتاه به دلیل ساختار جمع‌وجور و ماهیت تجربه‌گرای خود، بستری مناسب برای آزمودن ایده‌های نو و تبدیل روایت‌های ادبی به تصویر محسوب می‌شود.