آگاه: جایگاه مردم در نظام جمهوری اسلامی ایران چیزی نیست که بتوان به‌راحتی از کنار آن عبور کرد. به پشتوانه این قدرت ملت، امام راحل نظام ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی را سرنگون کرد و با فاصله کوتاهی و پس از تجاوز دشمن بعثی که کمک قدرت‌های بزرگ دنیا را به همراه داشت، مجددا کمک و حمایت بی‌شائبه مردم بود که دشمن متجاوز را به عقب راند. پس از رحلت امام راحل (ره) و شروع زعامت رهبر شهیدمان مجددا این مردم بودند که در برهه‌های مختلف ندای رهبری را لبیک گفتند و در هر شرایطی پای کار بودند. از بازسازی پس از جنگ گرفته تا کمک به نیازمندان و آسیب‌دیدگان و شرکت در انتخابات‌ مختلف و هزاران عرصه و فعالیت دیگر. نکته‌ای که شاید در تحلیل‌های‌مان کمتر جای داشته باشد بلوغ چشمگیر اجتماعی و سیاسی است که در طول ۳۷ سال رهبری امام شهید رخ داد. بار عظیمی در طول نزدیک به چهار دهه بر شانه‌های آن مرد بزرگ بود که نتیجه‌اش ساختن چنین مردمی بود که اگر از جنس اعجاز نباشد، سندی روشن و آشکار بر مجاهدتی عظیم است که کسی طاقت آن را نداشت و چه چیزی جز خون پاکش می‌توانست مهر پایان بر این سند باشد؟
این بلوغ اجتماعی و این قدرت ملت که از آن به مبعوث شدن نیز تعبیر شد، مسیری بود که از انقلاب ۵۷ آغاز، تکمیل و تقویت شد و امروز در اوج خود به سر می‌برد و اینگونه است که باید اذعان کنیم این مسیر بلوغ همچنان ادامه دارد و متوقف نخواهد شد چرا که جنس انقلاب اسلامی ایران پیش برنده و پیش رونده است. حالا در این میان روی صحبت با جامعه‌شناسان و مردم‌شناسان است؛ آنان که به‌واسطه ابزارهای روش‌شناختی و نگاه تحلیلی خود، قادرند این فرآیندهای بلندمدت دگرگونی اجتماعی را در بستری تاریخی، فرهنگی و نسلی مطالعه کنند. انتظار آن می‌رود که این گروه علمی با فاصله‌گذاری لازم و با تکیه بر داده‌های میدانی، روایت‌های گوناگون و روندهای نسلی، تصویری روشن‌تر از تغییرات جامعه ارائه دهند؛ تغییراتی که تنها از خلال مشاهده دقیق رفتار جمعی، تحولات سبک زندگی، الگوهای کنشگری شهروندان و سازوکارهای هویت‌یابی قابل فهم است.
همچنین نقش آنان در توضیح این موضوع اهمیت دارد که چگونه جامعه ایران -همچون هر جامعه پویا - در مسیر پیچیده تحول، ترکیبی از تداوم‌ها و گسست‌ها را تجربه می‌کند؛ مسیرهایی که گاه در سطح کنش فردی بروز می‌یابند و گاه در قالب حرکت‌های فرهنگی، نمادین یا نهادی نمود پیدا می‌کنند. از جامعه‌شناسان انتظار می‌رود این تحولات را نه در قالب کلی‌گویی، بلکه بر پایه شاخص‌های دقیق اجتماعی، مطالعات میدانی و تحلیل‌های بین‌رشته‌ای بررسی کنند تا ابعاد کمتر دیده‌شده پویایی‌های اجتماعی برای پژوهشگران و افکار عمومی روشن‌تر شود. «فصل مردم» باید در اولویت تحلیل و تئوریزه شدن دانشگاهی باشد که قرار است در چنین جامعه‌ای با این جنس و رنگ و بو خدمت کند.