آگاه: دکتر پوجا آناند، مشاور مغز و اعصاب، در این باره توضیح می‌دهد: مورمور شبانه در دست‌ها اغلب به عنوان یک مسئله جزئی یا موقت نادیده گرفته می‌شود، اما در عمل، اغلب یکی از اولین علائم هشدار دهنده فشردگی یا آسیب عصبی است. اگر این احساس تکرار شود، شما را از خواب بیدار کند یا از یک الگوی ثابت پیروی کند، نباید نادیده گرفته شود.

چرا سوزن سوزن شدن در شب ظاهر می‌شود؟
زمان‌بندی آن تصادفی نیست. بدن هنگام استراحت رفتار متفاوتی دارد. جریان خون تغییر می‌کند. عضلات شل می‌شوند. وضعیت بدن تغییر می‌کند، اغلب بدون اطلاع قبلی. این تغییرات آرام می‌تواند مشکلاتی را که در طول روز پنهان می‌مانند، آشکار کند.
شب‌ها، مچ دست‌ها اغلب هنگام خواب به سمت داخل خم می‌شوند. این وضعیت فشار داخل فضاهای باریکی را که اعصاب از آنها عبور می‌کنند، افزایش می‌دهد. آسیب‌پذیرترین آنها عصب میانی در مچ دست است. وقتی فشرده می‌شود، همان حس سوزن سوزن شدن آشنا را ایجاد می‌کند. اعصاب همچنین وقتی بدن بی‌حرکت است، بیشتر قابل توجه هستند. تحرک روزانه سیگنال‌های ظریف را می‌پوشاند. در شب، سکوت آنها را تقویت می‌کند.

پزشکان چه می‌گویند؟
سوزن سوزن شدن یک تشخیص نیست. این یک پیام است. پزشکان به الگوها، مکان و فرکانس آن نگاه می‌کنند تا بفهمند چه چیزی در زیر آن نهفته است. دکتر آناند می‌گوید: یکی از شایع‌ترین علل، سندرم تونل کارپال است که در آن فشار بر عصب مدیان منجر به بی‌حسی در انگشت شست، اشاره و میانی می‌شود و اغلب به دلیل موقعیت مچ دست در شب بدتر می‌شود. اما مچ دست تنها جایی نیست که مشکل می‌تواند از آن شروع شود.
او در ادامه توضیح می‌دهد: علائم مشابه همچنین می‌توانند از مشکلات ستون فقرات گردنی، جایی که اعصاب در سطح گردن فشرده می‌شوند، یا از نوروپاتی محیطی اولیه مرتبط با بیماری‌هایی مانند دیابت، کمبود ویتامین B۱۲ یا عدم تعادل تیروئید ناشی شوند.
این بدان معناست که منبع این مور مور دست می‌تواند موضعی، مانند کشیدگی مچ دست، یا سیستمیک باشد، مانند عدم تعادل متابولیک. این حس ممکن است کوچک به نظر برسد، اما منشأ آن می‌تواند پیچیده باشد.

چه زمانی نگران‌کننده است؟
زمانی وضعیت نگران کننده می‌شود که سوزن سوزن شدن با علائم هشدار دهنده‌ای مانند کاهش قدرت گرفتن، ضعف دست، احساس سوزش یا افتادن مکرر اشیاء همراه باشد. این موارد نشان می‌دهد که عصب تحت فشار مداوم است و نیاز به توجه به موقع دارد. اگر این حس شما را اغلب از خواب بیدار می‌کند، در همان انگشتان ظاهر می‌شود یا به آرامی بدتر می‌شود، دیگر تصادفی نیست. این یک الگو است.

چطور از این وضعیت خارج شویم؟
تشخیص زودهنگام بسیار مهم است. در بسیاری از موارد، اگر به موقع رسیدگی شود، علائم را می‌توان با مداخلات ساده معکوس کرد. با این حال، نادیده گرفتن این علائم می‌تواند منجر به آسیب عصبی پیش‌رونده شود که درمان آن با گذشت زمان به طور قابل توجهی دشوارتر می‌شود.
راه حل به علت بستگی دارد، اما برخی الگوها صادق هستند. بهبود وضعیت خواب اغلب فشار روی اعصاب را کاهش می‌دهد. آتل‌های مچ دست در شب می‌توانند به حفظ مفاصل در وضعیت خنثی کمک کنند. اگر مشکل ناشی از کمبود ویتامین باشد، اصلاح سطح ویتامین، به ویژه B۱۲، می‌تواند تفاوت ایجاد کند. برای مبتلایان به دیابت، کنترل پایدار قند خون ضروری است.