آگاه: محاصره دریایی ایران توسط آمریکا، حملات و توقیف غیرقانونی کشتی‌های تجاری ایران و گروگان‌گیری خدمه آنها به شیوه‌ای مشابه دزدی دریایی، یک نوع اعلان جنگ به ملت ایران است. از سوی دیگر، حمله گاه و بیگاه قوای متجاوز آمریکا به اسکله‌های ایران برای جلوگیری از تخلیه بار در راستای سیاست گرسنگی دادن به ملت ایران تحلیل می‌شود که یک نوع جنایت جنگی آشکار است.
ضروری است که در برابر این جنایت جنگی آمریکا و این تجاوز یانکی‌ها بایستیم؛ باید محاصره را به هر طریق ممکن بشکنیم؛ ناوشکن‌های کلاس آرلی برک آمریکا در محدوده دریای عمان و آب‌های حوالی امارات در حال جولان دادن هستند و همه این ناوشکن‌های پیشرفته و فوق‌ مدرن، در خط آتش قوای مسلح ما قرار دارند و انهدام آنها برای همرزمان شهید تنگسیری، از آب خوردن نیز راحت‌تر است! در اینجا فقط یک اراده سیاسی لازم است تا دست فرزندان غیور نیروی دریای ایران را برای شکستن محاصره آمریکا باز بگذارند.
غرق کردن کشتی‌های متجاوز و متخلف آمریکایی در خلیج فارس برای قوای ایران اسلامی به سهولت ممکن است؛ امری که می‌تواند یک گام موثر در شکستن محاصره دریایی باشد؛ در واقع آمریکایی‌ها باید بفهمند که اگر به محاصره دریایی خود علیه ایران ادامه دهند، باید هر روز باقی‌مانده کشتی‌های غرق شده خود را در قعر خلیج فارس جست‌وجو کنند. قایق‌های تندرو و شهپادهای نیروی دریایی ایران، متخصص غرق کردن کشتی‌های آمریکایی هستند و اساسا فلسفه وجودی آنها در جنگ نامتقارن دریایی، همین است. از ۱۹ فروردین به بعد که آتش‌بس میان ایران و آمریکا با درخواست و التماس واشنگتن اجرایی شد، آمریکا به نقض آتش‌بس روی آورد و محاصره دریایی را علیه ایران اعمال کرد.
بر اساس قواعد و موازین بین‌المللی، آتش‌بس میان طرفین جنگ و مخاصمات به معنای قطع عملیات‌های نظامی به طور موقت یا به صورت دائم بوده و در صورت نقض آتش‌بس توسط یکی از طرفین، حق عمل متقابل برای طرف دیگر، محفوظ است.
محاصره دریایی، نقض آتش‌بس و روی دیگر تجاوز است
در پی تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و واکنش مقتدرانه قوای مسلح کشورمان، در نهایت با میانجی‌گری پاکستان در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ ایران و آمریکا با توقف جنگ به مدت ۱۲ روز موافقت کردند و طرفین متعهد شدند تمام عملیات‌های نظامی خود را برای آغاز مذاکرات، متوقف کنند.
اما آمریکا پس از دور اول مذاکرات به نحو دیگری تجاوز خود را ادامه داد و با نقض آتش‌بس، محاصره دریایی ایران را آغاز کرد. اگرچه آمریکا و دستگاه‌های تبلیغاتی این کشور وانمود می‌کنند که محاصره دریایی نقض آتش‌بس نیست، اما قوانین و مقررات بین‌المللی، محاصره چه دریایی، چه زمینی و چه هوایی را یک اقدام نظامی و مغایر با آتش‌بس می‌دانند.
با توجه به اینکه محاصره دریایی، نقض صریح توافق آتش‌بس است، ایران در چارچوب دفاع مشروع، ذیل بند ۵۱ منشور سازمان ملل متحد، حق عمل متقابل دارد. در این ارتباط، ماده ۴۰ مقررات لاهه ۱۹۰۷ درباره قوانین و عرف‌های جنگ زمینی نیز تصریح دارد که هرگونه نقض جدی آتش‌بس از سوی یکی از طرف‌ها، به طرف دیگر این حق را می‌دهد که آتش‌بس را لغو کند و حتی در موارد ضروری، بلافاصله اقدام کند. محاصره دریایی آمریکا علاوه بر نقض آتش‌بس، به دلیل اینکه مردم غیرنظامی را در معرض تهدید و تحریم قرار می‌دهد، با قوانین جنگ دریایی مغایرت دارد. آمریکا با استفاده از محاصره دریایی به دنبال فشار سیاسی بر ایران و کسب امتیازات ناعادلانه در مذاکرات است و حتی اگر هدف آمریکا، به‌زعم خود باز کردن تنگه هرمز هم باشد، فاقد توجیه حقوقی است به دلیل اینکه ایران تنگه هرمز را مسدود نکرده بلکه آن را در چارچوب دفاع مشروع و اعمال حق حاکمیتی خود، کنترل می‌کند.
بدون ‌تردید، از منظر حقوق و عرف بین‌الملل، واکنش نیروهای مسلح ایران به محاصره دریایی اعمال‌شده توسط آمریکا امری موجه و مبتنی بر موازین حقوقی و قابل دفاع در مجامع بین‌المللی خواهد بود. نشریه روابط بین‌الملل دانشگاه نیویورک موسوم به آی‌آر اینسایدر در یک یادداشت تحلیلی پیرامون محاصره دریایی آمریکا علیه ایران نوشت: اطلاعات اخیر نشان می‌دهد این محاصره می‌تواند بلندمدت باشد و به‌عنوان اقدامی تا حدی موثرتر از بمباران تلقی شده است چرا که اثر اقتصادی عظیمی بر ایران دارد؛ کشوری که پیش از جنگ نیز درگیر ابرتورم بود؛ اما این محاصره با موارد گذشته متفاوت است، زیرا عملا تنگه هرمز را که یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های تجارت دریایی جهان است می‌بندد و پیامدهای آن در سراسر جهان احساس می‌شود.
بنابراین پرواضح است که دشمن غدار با محاصره دریایی، ما را به یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی فراخونده و ما باید امروز مشت در مشت همدیگر در برابر این زیاده‌خواهی آمریکا بایستیم. آمریکا از یک سو با محاصره دریایی و عدم امکان صادرات نفت و ورود کالا سعی بر مسدود کردن شریان اقتصادی کشور را دارد و از سوی دیگر با ایجاد گرانی و احتکار توسط عوامل خائن، غافل و مزدور داخلی، درصدد است ملت قهرمان ایران را در تنگنای شدید اقتصادی قرار دهد تا به زعم خود با ایجاد بحران اقتصادی، انسجام مردمی را به نفع خود تغییر دهد. بدون‌ تردید دشمن برای پر رنگ کردن مشکلات معیشتی مردم و مشکلات اقتصادی کشور به هر شکل ممکن تلاش می‌کند. هدف اصلی آمریکایی‌ها در ایجاد محاصره دریایی و زدن زیرساخت‌های کشور در زمان جنگ، همین ایجاد نارضایتی در مردم با به وجود آمدن مشکلات اقتصادی است.