آگاه: توطئه‌های اقتصادی دشمن در حالی رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفته که آمریکا خود نیز با بحران‌های داخلی متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کند. افزایش بدهی‌های دولت، تورم مزمن، نارضایتی عمومی از هزینه‌های جنگ‌افروزانه و شکاف‌های سیاسی داخلی، شرایطی را رقم زده که رئیس‌جمهور این کشور را در برابر دو انتخاب دشوار قرار داده است. نخست، حرکت به سمت پایان دادن به تنش‌ها و پذیرش هزینه‌های شکست در پروژه فشار علیه ایران و دوم، تشدید مجدد تنش‌ها از طریق ادامه محاصره دریایی و تلاش برای وادار کردن ایران به عقب‌نشینی از مواضع خود.
کارشناسان معتقدند آمریکا و رژیم صهیونیستی پس از آنکه در عرصه میدانی و امنیتی نتوانستند به اهداف مورد نظر خود در ایران دست یابند، اکنون تمرکز خود را بر جنگ فرسایشی اقتصادی قرار داده‌اند؛ جنگی که مهم‌ترین محور آن انرژی است. بازار نفت، گاز، برق و سوخت، امروز نه‌تنها بخشی از اقتصاد، بلکه یکی از مؤلفه‌های اصلی امنیت ملی کشورها محسوب می‌شود و به همین دلیل دشمن تلاش می‌کند از این حوزه به عنوان اهرم فشار استفاده کند.
در چنین شرایطی، مدیریت مصرف انرژی و جلوگیری از هدررفت منابع در کشور، بیش از گذشته اهمیت یافته است. مسئولان کشور طی هفته‌های اخیر بارها بر ضرورت صرفه‌جویی در مصرف برق، آب و سایر حامل‌های انرژی تاکید کرده‌اند و حتی از تعبیر «جهاد صرفه‌جویی» برای توصیف شرایط موجود استفاده می‌شود؛ تعبیری که نشان می‌دهد مسئله مصرف انرژی دیگر تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه به بخشی از مقاومت ملی در برابر فشارهای خارجی تبدیل شده است.
اما بررسی‌ها نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از مصرف انرژی در کشور، به دلیل الگوهای نادرست مصرف، فرسودگی تجهیزات و پایین بودن بهره‌وری هدر می‌رود؛ موضوعی که در شرایط جنگ اقتصادی می‌تواند آسیب‌پذیری کشور را افزایش دهد. از همین رو، بسیاری از کارشناسان معتقدند اصلاح الگوی مصرف باید به یک مطالبه عمومی و سیاست دائمی تبدیل شود؛ چرا که کاهش مصرف غیرضروری، علاوه بر کمک به پایداری شبکه انرژی، می‌تواند منابع بیشتری را برای بخش تولید و صنایع راهبردی آزاد کند. از سوی دیگر، برخی تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که دشمنان ایران امیدوارند با فشار بر حوزه انرژی و تجارت، زمینه نارضایتی اجتماعی را فراهم کنند، اما تجربه سال‌های گذشته نشان داده هر زمان مدیریت داخلی و همراهی مردم تقویت شده، سیاست فشار حداکثری با شکست مواجه شده است. بر همین اساس، افزایش بهره‌وری و کنترل مصرف انرژی مهم‌ترین ابزارهای کشور برای عبور از شرایط فعلی است.
اما موضوع صرفه‌جویی همواره مورد تاکید سران قوا بوده است؛ چنانکه رئیس مجلس شورای اسلامی نیز اخیرا در دومین پیام صوتی خود، پنج محور سیاستی و اجرایی را مطرح کرد که یکی از مهم‌ترین آنها، توجه جدی به مقوله صرفه‌جویی بود. وی گفت: موشکی که مردم می‌توانند به قلب دشمن شلیک کنند یک کلمه است و آن «صرفه‌جویی» است. همچنین غلامرضا تاجگردون، رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس اخیرا در زمینه توجه به صرفه‌جویی عمومی در کشور، گفت: ایران کشوری است که به هر دلیلی، همانند بسیاری از کشورهای نفتی، در بخش قابل توجهی از آیتم‌های مصرفی، سهم مصرف بالایی دارد. صرفه‌جویی در حوزه‌هایی مانند انرژی، آب، برق و حتی دیگر کالاهای مصرفی که امروز فشار اقتصادی بر کشور وارد می‌کنند، ضروری است.
از سوی دیگر حسین امامی‌راد، نماینده مجلس در یادداشتی با عنوان «بایدهای جهاد صرفه‌جویی» بیان کرد: میزان هدررفت منابع در ایران، در بسیاری از حوزه‌ها، چندین برابر استانداردهای جهانی است. بخش بزرگی از اتلاف منابع پیش از آن رخ می‌دهد که اصلا به دست مصرف‌کننده نهایی برسد. مسئله فقط این نیست که مردم در خانه آب، برق، گاز یا نان را چطور مصرف می‌کنند؛ مسئله این است که در بالادست زنجیره، خاک فرسوده می‌شود، آب در کشاورزی کم‌بازده و شبکه‌های فرسوده از دست می‌رود، گاز در مشعل‌ها می‌سوزد، برق با راندمان پایین تولید و در شبکه تلف می‌شود و بخشی از غذای تولیدشده هرگز به سفره نمی‌رسد. وی در ادامه می‌گوید: متاسفانه گزارش‌های رسمی حاکی از آن است که ایران رتبه یک فرسایش خاک را در دنیا دارد. در حوزه انرژی، اتلاف به بخشی از معماری سیستم تبدیل شده است. ایران در داده‌های ۲۰۲۴ بانک جهانی پس از روسیه، دومین کشور بزرگ جهان در مشعل‌سوزی گاز است. در مصرف بنزین با استمرار الگوی سنتی استفاده از خودروهای شخصی، چند برابر استاندارد جهانی مصرف داریم. در مصرف گاز خانگی و سوخت مورد نیاز صنایع، سرانه مصرف بسیار بالاتر از میانگین جهانی است. امامی‌راد تاکید کرد: ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت و گاز در جهان است، اما به دلیل یارانه‌های سنگین، قیمت‌گذاری غیرواقعی و عمدتا تکنولوژی‌های قدیمی و ناکارآمد در صنایع و ساختمان‌ها، سرانه مصرف انرژی در کشور ما چندین برابر میانگین جهانی است. این یعنی بخش قابل توجهی از ثروت ملی ما، نه در جهت توسعه و رفاه، بلکه در مسیر اتلاف هدر می‌رود. از اتلاف انرژی در سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی ساختمان‌ها گرفته تا مصرف بی‌رویه در حمل‌ونقل و صنایع، همگی نشان‌دهنده این است که ما در حال سوزاندن آینده خود هستیم.
با این حال توسعه نیروگاه‌های خورشیدی و تکمیل ظرفیت آنها، همواره به‌عنوان یکی از راهکارهای اصلی مسئولان برای افزایش توان تولید برق کشور مورد توجه قرار داشته است. در سال‌های اخیر نیز با تشدید ناترازی برق، رشد مصرف و محدودیت در تامین سوخت نیروگاه‌های حرارتی، توجه به انرژی‌های تجدیدپذیر به‌ویژه نیروگاه‌های خورشیدی بیش از گذشته در دستور کار قرار گرفته است؛ چرا که این نیروگاه‌ها علاوه بر کمک به افزایش ظرفیت تولید برق، می‌توانند در کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، مدیریت مصرف انرژی و تامین برق پایدار در مناطق مختلف کشور نقش موثری ایفا کنند. از این رو، مجری طرح تولید در توزیع بخش خصوصی نیروگاه‌های خورشیدی ساتبا اخیرا در گفت‌وگویی گفت: با تلاش مشترک بخش خصوصی و دولت، ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی کشور تا پاییز سال جاری از ۴۵۰۰ مگاوات به بیش از ۱۱ هزار مگاوات افزایش خواهد یافت و روند تولید انرژی پاک شتاب می‌گیرد. در مجموع، به نظر می‌رسد جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران امروز دیگر تنها در میدان نظامی جریان ندارد، بلکه اقتصاد، انرژی و معیشت مردم به خطوط مقدم این جنگ تبدیل شده‌اند. در چنین فضایی، آنچه می‌تواند قدرت بازدارندگی کشور را افزایش دهد، علاوه بر توان دفاعی، مدیریت صحیح منابع، کاهش وابستگی‌ها و مشارکت عمومی در عبور از فشارهای اقتصادی است.