آگاه: رهبر شهید سال ۹۹ در سخنرانی رسمی فرموده بودند: «من البته -همچنان که قبلا هم در سال گذشته تاکید کردم و مکرر هم گفته‌ام- به دولت جوان و حزب‌اللهی معتقدم و به آن امیدوارم و البته دولت جوان صرفا به معنای این نیست که باید یک رئیس دولت جوان، آن هم مثلا جوان به معنای ۳۲ ساله داشته باشد؛ نه، دولت جوان، [یعنی] یک دولت سر پا و بانشاط و آماده‌ای که در سنینی باشد که بتواند تلاش کند و کار بکند و خسته و از کارافتاده نباشد؛ منظور این است. بعضی‌ها تا سنین بالا هم به یک معنا جوانند؛ حالا همین شهید عزیزی که شما از او اسم بردید -شهید سلیمانی و بنده شب و روز به یاد او هستم- شصت و چند سال سنش بود، ایشان که خیلی جوان نبود؛ اگر ۱۰ سال دیگر هم زنده می‌ماند و بنده زنده می‌ماندم و بنا بود که من مشخص بکنم، او را در همین جا نگه می‌داشتم، یعنی کنار نمی‌گذاشتم او را که جوان هم نبود. بنابراین بعضی اوقات افرادی که در سنین جوانی هم نیستند، کارهای جوانانه خوبی را می‌توانند انجام بدهند. به هر حال به نظر من علاج مشکلات کشور، دولت جوان حزب‌اللهی و جوان مومن است که می‌تواند کشور را از راه‌های دشوار عبور بدهد.»
یک سال پس از سخنان معظم‌له انتخابات سیزدهمین دوره ریاست جمهوری برگزار شد و با اعتماد مردم به سیدابراهیم رئیسی او سکانداری دستگاه اجرا را برعهده گرفت، هرچند وی جوان نبود اما از آنجا که پایبند به بیانات رهبر انقلاب بود، تلاش کرد هم در بین همکارانش در کابینه و هم در سایر مسئولیت‌های قوه مجریه، جوانان را سهیم کند و به آنها مسئولیت‌های کلان واگذار کند. رئیسی، فقط سه سال رئیس‌جمهور بود و بر اثر سانحه هوایی به جمع شهدای انقلاب پیوست و طبیعتا رئیس‌جمهور جدید باید برگزیده می‌شد. سرانجام و در دو مرحله، مسعود پزشکیان نهمین رئیس‌جمهور اسلامی ایران شد.
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (ره) در نخستین دیدار کابینه دولت چهاردهم پس از تشکیل کابینه، در توصیه‌ای به دولت تاکید کردند: «استعدادهای انسانی و میلیون‌ها جوان تحصیلکرده، ثروت بی‌بدیلی است که اگر آنها را بشناسیم و از فکر و نیرویشان استفاده کنیم، بسیاری از مشکلات حل می‌شود.» رهبر شهید انقلاب در توصیه دیگری به رئیس‌جمهور و اعضای کابینه، ضمن تاکید بر بهره‌مندی از قشر تحصیلکرده و جوان در راستای پیشبرد امور، فرمودند: «همکاران جوان، مومن، انقلابی، متعهد و پرانگیزه را انتخاب کنید تا گره‌ها را باز کنند و با پرورش آنها در مدیریت‌های رده‌های مختلف از پایین، به تدریج نسلی از مدیران برجسته و پرانگیزه برای فردای کشور شکل گیرد.» ایشان همچنین به رئیس‌جمهور توصیه کرده بودند: «صد جوان با این خصوصیات را به‌کار گیرید و در پایان دولت، صد مدیر قوی و آماده تحویل دهید که این کار بسیار بزرگی خواهد بود.»
اکنون که دو سال از عمر دولت وفاق ملی می‌گذرد، باید پرسید دولت پزشکیان به چه اندازه در تحقق توصیه‌های قائد شهید موفق عمل کرد؟ فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت دیروز در گفت‌وگویی با بیان اینکه بسیاری از مدیران کل و معاونان وزرا متولدان دهه ۶۰ به بعد هستند، گفت: سازمان اداری و استخدامی فرآیند پایش و انتخاب طرح ۵۰۰ مدیر جوان را انجام می‌دهد و راهبری این طرح را دنبال می‌کند. با توجه به مواضع سخنگوی قوه مجریه، چند مؤلفه حائز اهمیت است.
  در هر سازمان بزرگی، به‌مرور زمان پدیده‌ای به نام «اینرسی» یا «لختی» ایجاد می‌شود. مدیران قدیمی‌تر، حتی اگر بسیار باصلاحیت باشند، به دلیل سال‌ها تکرار یک مسیر، دچار ساکت شدن خلاقیت می‌شوند. پس باید جوان را وارد کارزار اجرایی کرد، حتی خیلی زودتر از این و قبل از آنکه رهبر شهید تذکر دهند، دولتمردان ما باید به این اقدام روی می‌آوردند. به دلیل آنکه جوانان، تعصب به روش‌های قدیمی را ندارند. آنها با نگاهی پرسشگر و جسورانه وارد گود می‌شوند. از سوی دیگر باید اذعان داشت، ما در عصری هستیم که سرعت تغییرات در آن، از سرعت یادگیری بسیاری از مدیران جلوتر است. جوانان نه تنها ابزارها را می‌شناسند، بلکه منطق این عصر را درک می‌کنند. وقتی یک مدیر قدیمی سعی می‌کند با مشورت یک جوان تصمیم بگیرد، در واقع دارد «مترجم عصر» را در کنار خود می‌گذارد.
  برای اینکه دولت بتواند با نسل زد و نسل آلفا ارتباط بگیرد، باید کسانی را در بدنه خود داشته باشد که زبان آنها را بفهمند و از طریق آنها شنیده شوند. حقیقتا در این راستا، شورای اطلاع‌رسانی دولت، کارنامه خوبی از خود به جا گذاشته و شورایی تحت عنوان «شورای z» تشکیل داده و تاکنون در قالب جلساتی، دغدغه و مطالبات این نسل را شنیده و آنها را در فرآیند تصمیمات بازی داده است. حداقل انتظار می‌رود سایر دستگاه‌ها و ارگان‌های دولتی هم کارنامه‌ای از خود برای استفاده از جوانان در بدنه اجرایی کشور ارائه دهند و فقط به سخن گفتن یا تاکید بر ظرفیت‌های بالقوه جوانان بسنده نکنند. به راستی در تربیت مدیران جوان که توصیه مهم رهبر شهیدمان بود، دولت چه کرد؟ درصورتی که دستش پر باشد می‌تواند از این چهره‌ها در دوره پساجنگ و برای گره‌گشایی از مشکلات و آبادانی و ساخت و ساز ایران رونمایی کند.
البته بها دادن به جوانان به معنای ساده‌انگاری تجربه نیست. مدل درست، هم‌افزایی تجربه و شور است. در مجموع اگر دولت چهاردهم بتواند طبق توصیه رهبر شهید، جوانان «متعهد و متخصص» (نه فقط جوانان رابطه‌ای) را در بدنه خود جای دهد، در واقع دارد سیستم دولت را به‌روز می‌کند. این کار باعث می‌شود دولت را از یک «ماشین اداری صلب»، به یک موجود زنده و پویا تبدیل کند که با ضربان قلب جامعه هم‌سو است.