آگاه: در مجموع از حیث راهبردی، وضعیت هشدار همچنان در سطح بالایی قرار دارد با این حال به دلیل فقدان یک نظام هشدار کارآمد، مشخصا برآورد دقیقی از زمان اقدام دشمن وجود ندارد و به همین دلیل، هر نهاد یا شخصی، بازه‌های زمانی یا سناریوهای جنگی را تعریف می‌کند. رسانه‌ها و مقامات دشمن در جهت تشدید این وضعیت، مداوما پالس‌ها و اخبار ضد و نقیض را صادر می‌کنند تا سردرگمی ما را افزایش دهند. چندین بار شاهد بودیم که بالاترین سطح هشدارها صادر شده و پس از ان اتفاقی رخ نمی‌دهد که در این روند، فریب‌های دشمن نیز نقش قطعی دارد.
همه این موارد گفته شد تا به اینجا برسیم که مسیر پیش رو چیست و با این شرایط کشور چگونه باید رفتار کرد؟ در حوزه مدیریت افکار جامعه مسیر صحیح چیست؟
الف) برخی بر اساس یک ایده‌ غلط تصور می‌کنند مدیریت افکار عمومی یعنی صرفا تکذیب اخبار دشمن اما مسیر درست جای دیگری است: اولا، باید به تولید بالای روایت صحیح بپردازیم و به جای اینکه فقط بگوییم «جنگ نمی‌شود»، باید روایت‌های زنده و کامل از «توانمندی‌های دفاعی»، «شکست‌های استراتژیک دشمن» و «پیامدهای زیان‌بار جنگ برای دشمن» را ارائه داد.
ثانیا، رسانه رسمی نباید درگیر بازی «زمان‌بندی دشمن» شود. هرگاه رسانه‌ها وارد بازی تعیین تاریخ می‌شوند، در واقع در تله دشمن سقوط کرده‌اند. مسیر صحیح، تمرکز بر «آمادگی مستمر» است.
ب) اگر نهادهای مختلف، بدون هماهنگی، درباره زمان و احتمال جنگ اظهارنظر کنند، جامعه عملا با چندین مرکز تولید هشدار مواجه می‌شود. این وضعیت می‌تواند هم موجب هراس بی‌مورد و هم باعث بی‌اعتنایی به هشدارهای واقعی شود. راه‌حل، لزوما محدود کردن همه اظهار نظرها نیست؛ بلکه باید میان تحلیل کارشناسی، ارزیابی رسمی تهدید و هشدار عملیاتی تفاوت ایجاد شود. بر همین اساس تعیین مرجع مسئول هشدار، تفکیک تحلیل از هشدار، توضیح تغییر سطح هشدار و... جزو الزامات است. فراموش نکنیم رسانه باید از تبدیل هر تحرک نظامی، اظهار نظر سیاسی یا پیام تهدیدآمیز به نشانه قطعی آغاز جنگ پرهیز کند. در مقابل، نباید به بهانه جلوگیری از تشویش اذهان عمومی، هشدارهای معتبر و ضروری را کم‌اهمیت جلوه دهد.
ج) جامعه باید یاد بگیرد و وظیفه رسانه و دستگاه‌های تبلیغاتی هم این است که در مسیر یادگیری نقش‌آفرینی کند و آن این است که میان «اخبار اضطراری» و «واقعیت زندگی روزمره» تفکیک قائل شود. آنچه به عنوان تاب‌آوری یاد می‌شود، یعنی جامعه در برابر شایعات، اخبار بی اساس، شوک‌های اقتصادی ناشی از اخبار جنگ و تنش‌های روانی، دچار فروپاشی یا رفتارهای هیجانی (مانند خرید بی‌مورد یا احتکار) نشود.