۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۲۲:۰۶
کد مطلب: ۲۷٬۱۷۰

شرایط کنونی کشورمان ایران، که پس از حمله نظامی رژیم اشغالگر و دولت سفاک آمریکا و جنگ تحمیلی دوم و سوم در ماه‌های اخیر به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» تبدیل شده، نه تنها پایدار نیست، بلکه هزینه‌های سنگینی بر اقتصاد، امنیت روانی جامعه و ظرفیت‌های برنامه‌ریزی کشور تحمیل می‌کند. این وضعیت معلق، که نه جنگ تمام‌عیار است و نه صلح پایدار، در عمل ابزاری است که برای فشار فرسایشی علیه کشورمان عمل می‌کند و تداوم آن به ضرر منافع ملی تمام می‌شود. پایان دادن به این شرایط، نه به هر قیمتی، بلکه به نحوی که سایه تهدید نظامی و اقتصادی از کشور دور شود و حقوق و امنیت ایران تضمین شود، ضرورتی راهبردی است.

آگاه: در این وضعیت، نه می‌توان برنامه‌ریزی بلندمدت اقتصادی و توسعه‌ای انجام داد و نه آمادگی کامل جنگی را بدون هزینه‌های سنگین حفظ کرد. نااطمینانی ناشی از احتمال بازگشت درگیری، تصمیم‌های سرمایه‌گذاری، تجارت و حتی زندگی روزمره مردم را مختل می‌کند. اقتصاد کشور که پیشتر نیز تحت فشار تحریم‌ها بوده، اکنون با محاصره‌های دریایی، محدودیت‌های عبور از تنگه هرمز و تهدیدهای پراکنده، بیش از پیش آسیب می‌بیند. این بلاتکلیفی، انسجام اجتماعی را نیز تهدید می‌کند و دشمنان را به ادامه سیاست فشار حداکثری بدون پرداخت هزینه کامل تشویق می‌کند.
پایان این شرایط به نفع ایران، به معنای پذیرش صلحی تحمیلی یا عقب‌نشینی از مواضع اصولی نیست؛ بلکه مستلزم آن است که طرف مقابل -به ویژه آمریکا-شروط اساسی ایران را بپذیرد: رفع محاصره دریایی، پایان جنگ اقتصادی و تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده، توقف درگیری‌ها در جبهه‌های منطقه‌ای و ارائه تضمین‌های معتبر برای جلوگیری از تکرار تجاوز. تنها در چنین چارچوبی است که ایران می‌تواند از وضعیت تعلیق خارج شود و به سمت ثبات و توسعه حرکت کند. تقویت قدرت ملی در ابعاد نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک، افزایش هزینه هرگونه ماجراجویی دشمن و تحکیم روابط با همسایگان و قدرت‌های منطقه‌ای، ابزارهای اصلی برای تحقق این نتیجه هستند.
تداوم وضعیت فعلی، خطر عادی‌سازی بحران را به همراه دارد. آنچه باید موقت تلقی شود، اگر طولانی شود، به یک جنگ منجمد تبدیل می‌شود که در آن فشار اقتصادی و تهدید نظامی بدون آتش‌بس رسمی ادامه می‌یابد. این الگو برای طرف مقابل کم‌هزینه‌تر از جنگ مستقیم است، اما برای کشورمان فرسایشی و مخرب. بنابراین، ایران اسلامی نباید اجازه دهد این وضعیت به وضعیت مطلوب دشمن تبدیل شود. خروج با عزت از آن، از طریق ترکیبی از بازدارندگی قوی و دیپلماسی فعال، هم ممکن است و هم ضروری.
در نهایت، منافع ملی ایران ایجاب می‌کند که این بلاتکلیفی پایان یابد. کشورمان با مقاومت جدی در برابر حمله نظامی تحمیلی اسرائیل و آمریکا، نشان داد که معادلات ذهنی دشمن نمی‌تواند همان‌گونه که مطلوبشان است، پیاده شود چون ایران اسلامی مانند کشورهای دیگر نیست که انسجام خود را از دست بدهد و تنها نظاره‌گر باشد. شرایط نه جنگ، نه صلح باید تمام شود، نه با تسلیم در برابر فشار، بلکه با تحمیل واقعیتی که دشمنان را از تهدید مجدد بازدارد و فضای امنیتی و اقتصادی کشور را برای پیشرفت باز کند. هر راهبردی که این هدف را محقق نکند، صرفا تمدید هزینه‌هاست. زمان آن رسیده که وضعیت «نه جنگ، نه صلح» به نفع ایران و به نفع ثبات پایدار منطقه خاتمه یابد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.