آگاه: اتفاقی که در هفت روز گذشته در کشور روی داده و میدان نبرد نابرابر دژخیمان صهیونی- آمریکایی در برابر ایران اسلامی گسترده شده، موجب شده است تا در میان هیاهو و گردوغبار جنگ، نقاب از چهره برخی دوست‌نمایان برافتد و همگان بدانند که چه کسانی وطن‌پرست واقعی هستند و چه کسانی حاضرند برای لذت خود یک ملت را مقابل سلاح‌های مرگبار اهریمنان قرار دهند.
در یک هفته گذشته جنایت‌های تلخی در کشور رقم خورده است که سرآمد آنها شهادت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (ره) و در ادامه، شهادت فرماندهان و شهروندان و حتی دانش‌آموزان بی‌گناه بوده است. اما رهبر شهید انقلاب اسلامی که در اوج تهدیدات دشمن، نه از کشور گریخت و نه در پناهگاه‌های ادعا شده از سوی دشمنان، مخفی شد، ایستاده در میدان بود و از یک‌سو رزمندگان انقلاب و ایران را هدایت می‌کرد و از سوی دیگر همچون پدری، آرامش و اطمینان به مردم می‌داد، بی‌هراس از تمام تهدیدات دشمنانی که هرگز خط و فکر انقلاب اسلامی و شیعه مرتضی علی را درک نکرده و نخواهند کرد. زمانی هم که دشمن او را به شهادت رساند با وجود تمام فضاسازی‌ها اما دیدیم که تعدادی از اعضای خانواده‌اش نیز در اطراف او بودند و آنها نیز شهد گوارای شهادت را نوشیدند.
اینها همه در حالی است که دشمن در یک دهه گذشته تلاش خود را مضاعف کرده بود تا بتواند چهره رهبر انقلاب را نزد افکار عمومی مخدوش کند و تا حدودی نیز توانسته بود به این هدف شوم دست یابد. دشمنان هر بار تلاش کردند با طرح مسائل انحرافی، ذهن مردم را مشغول کنند. یک بار دستکاری آرای مردم را مطرح می‌کردند و بار دیگر حکم مطلق رهبر انقلاب در امور سیاسی و اجرایی کشور. حتی کار به جایی رسیده بود که گاهی از حضور «بدل» برای رهبر انقلاب صحبت می‌کردند و این مسئله را به صورت جدی در رسانه‌های صهیونیستی پیگیری می‌کردند به نوعی که برخی ساده‌لوحان جامعه نیز آن را قبول کرده بودند. اما در ماه‌های اخیر و بعد از جنگ ۱۲ روزه نیز از انواع مخفیگاه‌های عجیب و غریبی سخن می‌راندند که گویا رهبر انقلاب برای حفاظت از جان خود در آنها پناه گرفته است. مبدأ و منشأ این سخنان همان نادان‌ها و دوست‌نماهایی بودند که نمی‌دانند شهادت در فرهنگ شیعه و قاموس انقلاب اسلامی یعنی پیروزی تام و تمام. رزمنده ایرانی جبهه انقلاب هیچگاه از مرگ نمی‌ترسد و این امر از زمان دفاع مقدس هشت ساله نیز به اثبات رسیده بود و اکنون رهبر انقلاب اسلامی که قاطبه مردم او را «آقا» خطاب می‌کردند به آرزوی دیرینه خود رسیده است و البته شهادت او چراغ راه انقلاب را برای آینده نیز روشن نگه داشته است.
حالا کشور در شرایطی که رهبر و البته فرماندهان ارشد نظامی آن به شهادت رسیده‌اند همچنان در مسیر انقلاب اسلامی، با صلابت و قدرت به راه خود ادامه می‌دهد و استوار و محکم در برابر آتش‌افروزی و جنایت‌های دژخیمان ایستاده است و مقاومت می‌کند. در این عرصه ایرانیان نیز همچون دژی مستحکم از انقلاب خود برای همیشه تاریخ محافظت می‌کنند و روزها و شب‌ها در خیابان‌ها حضور دارند تا میدان برای جولان کرکسان فراهم نشود. راه سخت و دشوار رسیدن به مقصود ،ایستادگی در مسیر ایمان و انتظار است که مردم مومن ایران این روزها در آن راه قدم می‌زنند و از درگاه خداوند این خواسته را مسئلت دارند که این انتظار با شیرینی ظهور و رویت جمال قائم‌آل محمد (ص) شیرین شود.