آگاه: آری؛ این جملات شهید آوینی دیروز در قلب تهران، ام‌القرای جهان اسلام، عینیت و تجسم یافت؛ ملت ایران دیروز نمازی اقامه کرد که قدرت‌افزا بود؛ نماز بر پیکر مطهر ابرمردی که ایران و اسلام را جلال و شکوه بخشید. امام شهید؛ شهید خدا؛ حسین زمان؛ خامنه‌ای عزیز (قدس‌الله نفسه الزکیه). 
مردم ایران از هر قشر و طبقه و سلیقه‌ای دیروز بر پیکر پاک امام شهیدمان، قتیل مقتل کربلای عشق، نماز گزاردند؛ نمازی که از شکوه ایمان و صلابت غیرت، به آیینی قدرت‌زا و تاریخ‌ساز بدل شد. در آن نماز باشکوه، ایران نه‌فقط وداع کرد، بلکه بر قامت استوار یک ابرمرد، عهد بیداری و استقامت خویش را نیز تجدید نمود.
دیروز، آسمان ایران شاهد نماز بر پیکر مطهر مردی بود که نامش با عزت اسلام و عظمت وطن درهم تنیده بود. آن نماز، تنها آیین خداحافظی نبود؛ جلوه‌ای از همبستگی ملتی بود که در سوگ فرزند بزرگ خویش، بر مدار اقتدار و ایمان گرد آمد. ملت ایران، دیروز با نمازی ملکوتی بر پیکر مطهر امام شهید و اعضای خانواده‌اش، نشان داد که خون شهیدان و سیره‌ بزرگان، درخت سربلندی این سرزمین را تناورتر می‌سازد. بر آن پیکر مطهر، نمازی اقامه شد که هر تکبیرش، پژواکی از شکوه، غیرت و عزم راسخ ملتی سرافراز بود.
دیروز، در سایه‌ آن نماز پرشکوه، ایران یک‌بار دیگر نشان داد که حرمت مردان بزرگ را با اشک و اقتدار، توأمان پاس می‌دارد. نماز بر پیکر مطهر امام شهید صحنه‌ای بود که در آن سوگ، شکوه آفرید و اندوه، به سرمایه‌ای برای عزت و بیداری بدل شد.
مصلای تهران، میعادگاه همه ملت ایران بود
دیروز ساعت پنج صبح ظرفیت مصلای تهران و اطراف آن برای اقامه نماز بر پیکر مطهر امام شهید تکمیل شد. همه آمده بودند؛ گویی تمام ایران در یک میقات و میعادگاه، وعده قرار کرده بودند. مردم دیروز محزون بودند اما گام‌های‌شان استوار و مرصوص بود؛ شعارهای‌شان پر صلابت بود؛ غریو و فریادشان دشمن‌شکن بود. نگاه‌های‌شان نافذ و مصمم بود. 
سپیده‌دم دیروز، مصلای تهران و نواحی پیرامونش، گویی به کانون وحدت ملت بدل شد؛ ظرفیت مصلای ایران در حوالی بامداد دیروز، با حضور بی‌کران توده‌های مشتاق، لبریز از  حماسه و مهر و وفا گشت. چنان بود که گویی تمام ایران در یک میقات مقدس، بر سر میعادگاهی از عشق و وفاداری گرد آمده بودند.
 در چهره‌ها، غباری از اندوه فراق عیان بود، اما در گام‌ها، صلابتی چون کوه و در فریادها، غریوی دشمن‌شکن جاری بود؛ نگاه‌هایی که از عمق ایمان، نافذ و از عزم جزم، بی‌باک بود. در سحرگاه دیروز، زمین و آسمان درهم آمیختند؛ مصلای تهران از حضور سیل‌آسای سوگواران، لبریز از معنا گشت. مردم دیروز اندوهشان در سینه‌ها بود، اما قدم‌هایشان بر زمین، کوبنده و استوار؛ چنان که گویی در میان سوگ، جانی دوباره به کالبد عزت ملت می‌دمیدند.
دیروز دقایقی پیش از اقامه نماز بر پیکر آقای شهید ایران، همخوانی سرود ملی و ادای احترام نظامی به پیکر مطهر امام مجاهد شهید در مصلای امام خمینی(ره) تهران، چشم‌ها و لنزها را خیره کرد. 
قبل از ساعت هشت، پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب به محل اقامه نماز، آورده شد. با ورود پیکر مطهر امام شهید گویی بغض فروخورده مردم، ترکید؛ از شیون زن‌ها که بگذریم، به گریه مردان می‌رسیم؛ گریه‌ای عجیب؛ گویی مردی ۵۰ ساله، جوانی رعنا از دست داده است؛ مردان دیروز بسان زنان می‌گریستند؛ شانه‌های‌شان از سوز و هق‌هق‌شان بالا و پایین می‌شد؛ انگار همه غارت‌زده شده بودند؛ همه جوان از دست داده بودند؛ همه یتیم شده بودند؛ اشک‌های دیروز طبیعی نبود. 
وقتی دیروز پیکر آقای شهید برای اقامه نماز آورده شد، طوفانی از اشک، آرامش سکوت را درهم شکست. اشک‌هایی نه از سر ناله، که از سر سوختن بود؛ مردانی که شانه‌هایشان گویی زیر بار سنگین این مصیبت، خم شده بود؛ چنان که گویی تمام ایران، در آن ساعت، یتیم یک تن شده بود و جهانی از غصه را به خاک کشیده بود.
رأس ساعت هشت صبح، نماز بر پیکر رهبر شهید انقلاب به امامت آیت‌الله جعفر سبحانی، اقامه شد. اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا. این عبارت که توسط امام جماعت قرائت شد، صدای گریه نمازگزاران، به عرش رسید. با استماع این عبارت توسط نمازگزاران، صدای هق‌هق گریه‌ها از خاک برخاست و بر عرش فرونشست.
دیروز نماز بر پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان سه بار اقامه شد. در نوبت نخست، نماز بر پیکر مطهر رهبر شهید، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (قدس‌الله نفس‌الزکیه) اقامه شد. در نوبت دوم، نماز بر پیکر شهید سیده‌بشری حسینی‌خامنه‌ای، شهید مصباح‌الهدی باقری و شهید زهرا حدادعادل خوانده شد. در نوبت سوم نیز نماز بر پیکر زهرا محمدی‌گلپایگانی، نوه رهبر شهید، اقامه شد.
دیگر دور افلاک را مرادی نیست جز آنکه منتظر مهدی(عج) باشد. دیروز صاحب عزا، مهدی فاطمه(س) بود؛ اجرک‌الله بقیه‌الله؛ ایران،  بیت‌الاحزان است و هیچ تسلی و مرهمی نیست جز عنایت و تفضل وجود الهی حضرت‌تان.أَیْنَ الطَّالبُ بذُحُول الْأَنْبیَاء وَ أَبْنَاء الْأَنْبیَاء أَیْنَ الطَّالبُ بدَم الْمَقْتُول بکَرْبَلاءَ. دیروز شعار مردم نیز در مصلای تهران این بود: یا حجت‌ابن‌الحسن تسلیت تسلیت. 
دیروز در پیش و پس از اقامه نماز بر پیکر مطهر امام شهید، فریاد انتقام‌جویی سیل عظیم نمازگزاران با شعار یا لثارات الحسین، توجهات را به خود جلب کرد. امت میلیونی نمازگزار دیروز اعلام کرد که ذحل و خونخواهی امام شهید را هیچگاه فراموش نخواهد کرد و ظلمه بدانند که جنایات قساوت‌بارشان از عین‌الله مخفی نیست و دست انتقام الهی دیر یا زود گریبان آنان را خواهد گرفت.