آگاه: رویکرد دولت آمریکا پیرامون وضعیت معیشتی و اقتصادی ایرانیان، در چارچوب دکترین «فشار حداکثری» قابل تحلیل است. در مجموع استراتژی طرف مقابل علیه سبد اقتصادی ایرانیان را می‌توان در دو محور ارزیابی کرد:
   تولید ناامیدی: تلاش برای القای این تصور به بدنه اجتماعی که فشار اقتصادی تنها از طریق تغییر در سیاست‌های کلان یا تغییر در ساختار سیاسی قابل حل است!
   مشروعیت‌بخشی به تحریم‌ها: کوشش برای اثبات کارآمدی تحریم‌های اقتصادی در سطح بین‌المللی و نمایش این موضوع که فشار اقتصادی می‌تواند منجر به گسست در اراده سیاسی شود!
البته ادعای آمریکایی‌ها بی‌پاسخ نماند و با واکنش سخنگوی دستگاه دیپلماسی کشورمان روبه‌رو شد. اسماعیل بقایی دیروز (جمعه) در واکنش به اظهارات یکی از سخنگویان دولت آمریکا نسبت به وضعیت اقتصادی ایرانیان و ادعای ممانعت آمریکا از خرید نمایندگان ایران از فروشگاه‌های آمریکایی در جریان اجلاس آتی مجمع عمومی سازمان ملل با انتشار پستی در یکی از شبکه‌های اجتماعی نوشت: حاکمان واشنگتن هنوز ملت‌ها را فاقد حافظه و شعور تحلیلی فرض می‌کنند؛ گویی جهان همچون سریال Pluribus است و همه باید با ذهنی تعطیل، خیره به لب‌های واشنگتن، روایت آن را بی‌کم و کاست باور کنند. وی افزود: یک سو، جنگ اقتصادی بی‌رحمانه‌ای که هدفش وارد کردن حداکثر درد و رنج علیه تک‌تک شهروندان ایرانی است و از سوی دیگر، نمایش پرطمطراق جلوگیری از خرید فرضی مقامات ایرانی از یک فروشگاه عمده‌فروشی در نیویورک! سخنگوی وزارت امور خارجه با بیان اینکه تحریم زندگی یک ملت را جشن می‌گیرند و برای «تحریم کارت فروشگاه» بیانیه صادر می‌کنند، گفت: این روش تبلیغاتی آن‌قدر ساده‌لوحانه و نخ‌نماست که حالا بهتر می‌توان فهمید چه نوع ذهنیت ساده‌انگارانه‌ای جنگ غیرقانونی علیه ملت ایران را آغاز کرد و آمریکا را به ورطه خجالت‌آوری که امروز در آن قرار دارد کشاند. به هرحال، پاسخ وزارت امور خارجه ایران با تاکید بر مفاهیمی چون روایت‌های دروغین و تبلیغات ریاکارانه، بر سه محور متمرکز است:
۱-   منفی‌سازی روایت متخاصم: با برچسب زدن به اظهارات آمریکا به عنوان «تبلیغات»، ایران سعی دارد اعتبار منبع خبر را زیر سوال ببرد و آن را نه تحلیل اقتصادی، توطئه سیاسی بداند؛ این نخستین بار نیست که آمریکا هم و غم خود را تخریب اقتصاد ایران قرار داده است. به‌خصوص که پس از شکست در دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه تغییر مسیر داده و به جنگ اقتصادی علیه ایران و ایرانیان روی آورده‌اند. طبیعی است مسئولان ذی‌ربط پاسخ سریع و صریح به یاوه‌گویی‌های طرف مقابل خواهند داد. نمی‌شود هرآنچه می‌خواهند بگویند و به سادگی از کنارش عبور کنند. حقیقتا بهترین فرد، سخنگوی باتجربه و کاربلد دستگاه دیپلماسی است که کنایه‌های جالبی به آمریکایی‌ها زد.
۲-   تاکید بر آگاهی جهانی: عبارت «دنیا فریب نمی‌خورد»، اشاره‌ای مستقیم به شکست دیپلماسی عمومی ایالات متحده در سطح بین‌المللی است. این پیام به این معناست که جامعه جهانی، منشأ مشکلات اقتصادی را نه در مدیریت داخلی، بلکه در تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا می‌بیند. آمریکایی‌ها و متحدانش، چشم‌های‌شان را بسته‌ و حاضر نیستند با واقعیت‌ها روبه‌رو شوند. حتی در خود آمریکا دیگر ترامپ و دولتش محوبیتی در بین آمریکایی‌ها (قاطبه مردم) ندارند. جهان بیدار شده و حنای سلطه‌گری برای آزادی‌خواهان رنگی ندارد.
۳-   تقویت تاب‌آوری ملی: رد قاطع اظهارات مسئولان آمریکا در فضای رسمی، پیامی به مخاطب داخلی می‌دهد، مبنی بر آنکه نظام سیاسی، متوجه ابعاد جنگ روانی دشمن است و اجازه نمی‌دهد فشارهای اقتصادی به ابزارهای تخریب ثبات داخلی تبدیل شود.
در نهایت آنچه از سوی مخبر وزارت خارجه بیان شد، نشان‌دهنده آن است، ایران دیگر در برابر بازی‌های روایت‌ساز آمریکا، واکنش صرفا ساده ندارد، بلکه با رویکردی کنش‌گرانه، بازی‌ها را در همان زمینه‌ای که طراحی شده‌اند، پاسخ می‌دهد. ایالات متحده با تکیه بر متغیر اقتصاد سعی در پیشبرد اهداف سیاسی خود دارد، اما ایران با تفکیک هوشمندانه میان فشارهای واقعی و تبلیغات ریاکارانه، بازی را به نفع خود مدیریت می‌کند. این توانمندی در پاسخ‌دهی متناسب نشان می‌دهد دیپلماسی ایران، با تکیه بر تاب‌آوری داخلی، نه تنها در برابر بازی‌های روانی آمریکا تسلیم نشده، در اصل با مدیریت زمان و ابزار، پاسخ‌های خود را به‌گونه‌ای تنظیم می‌کند که اراده ملی را تقویت و ادعاهای طرف مقابل را در سطح بین‌المللی بی‌اعتبار سازد.