نقطه پیوند آثار فهرست نهایی بوکر امسال، واکاوی «شکنندگی پناهگاه‌های امن آدمی» در مواجهه با هجوم ناشناخته‌هاست؛ رمان‌هایی که از انزوای جزایر دورافتاده و خلوت اتاق‌های تاریخی گرفته تا صحنه آسیب‌پذیر هنر و شهرهای رو به زوال، روایتگر اضطراب انسانی هستند که نقاب‌ها، رازهای مگو و آسایش ظاهری‌اش در برابر ناامنی گریزناپذیر جهان امروز فرو می‌ریزد.

روایت اضطراب زیستن در اکنون

آگاه: از گاردین، فهرست نهایی جایزه بوکر امسال شامل نام‌های بسیار آشنایی است؛ مارلون جیمز و داگلاس استوارت، برندگان پیشین، بار دیگر در کنار الیزابت استراوت (برنده جایزه پولیتزر) و ام. جان هریسون (نویسنده برجسته بریتانیایی در ژانر ادبیات گمانه‌زن) برای کسب این جایزه رقابت می‌کنند.
لوک کنارد (رمان‌نویس و شاعر) و ربکا پری (رمان‌اولی) نیز از دیگر نامزدهای دریافت این جایزه ۵۰ هزار پوندی هستند که برنده آن روز دوشنبه ۹ نوامبر اعلام خواهد شد. جیمز، نویسنده جامائیکایی که در سال ۲۰۱۵ برای رمان «تاریخ مختصر هفت کشتار» (A Brief History of Seven Killings) برنده این جایزه شده بود، این بار با رمان «ناپدیدشدگان» (The Disappearers) به فهرست نهایی راه یافته است. داستان این رمان که در دوران شیوع ایدز در جامائیکا می‌گذرد، حول محور حمله‌ای به گروهی از مردان شکل می‌گیرد که مشغول تمرین نمایشنامه‌ای اثر جان هربرت هستند؛ نمایشنامه‌ای که وقایع آن در زندان رخ می‌دهد. این اثر با ۶۴۰ صفحه، طولانی‌ترین کتاب در فهرست نهایی است. استوارت در سال ۲۰۲۰ برای رمان «شاگی بین» (Shuggie Bain) برنده جایزه شده بود؛ او این بار با کتاب «جان جان» (John of John) نامزد شده است که داستان بازگشت جان-کالوم مک‌لئود به جزایر هبریدهای بیرونی را روایت می‌کند.
استراوت که در سال ۲۰۰۹ برای رمان «الیو کیتریج» (Olive Kitteridge) برنده جایزه پولیتزر شده بود، پیش از این در سال ۲۰۱۶ برای رمان «نام من لوسی بارتون است» (My Name is Lucy Barton) در فهرست اولیه بوکر و در سال ۲۰۲۲ برای رمان «اوه ویلیام!» (Oh William!) در فهرست نهایی این جایزه قرار گرفته بود. امسال، او برای رمان «چیزهایی که هرگز نمی‌گوییم» در فهرست نهایی قرار گرفته است. این رمان از شخصیت‌های شناخته‌شده رمان‌های قبلی او فاصله گرفته و معلم تاریخ، آرتی دم، را معرفی می‌کند که زندگی راحتش در ساحل ماساچوست توسط یک راز و واقعیت‌های یک آمریکای در حال تغییر تهدید می‌شود.
هریسون، که در سال ۲۰۲۲ داور این جایزه بود، برای رمان «پایان همه چیز»، رمانی پسا آخرالزمانی که در یک شهر ساحلی بی‌نام در کنت اتفاق می‌افتد، در فهرست نهایی قرار گرفته است. میشل فابر در گاردین نوشت: «این کتاب، همانطور که از عنوانش پیداست، درباره همه چیز است. این کتاب در اعماق روان ما - در روان تمدن ما - رخنه می‌کند و ناامنی وحشتناک زندگی در حال حاضر را آشکار می‌کند.»
ریموند آنتروبوس، نویسنده‌ای که در کنار مری بیرد رئیس هیات داوران، جارویس کوکر خواننده گروه پالپ، پاتریشیا لاک‌وود نویسنده و ربکا لئو روزنامه‌نگار گاردین، در هیات داوران امسال حضور دارد، گفت: کتاب‌های فهرست نهایی «ریسک‌پذیر» بودند و «هوش مصنوعی نمی‌توانست آنها را تکرار کند؛ اینها کتاب‌های بسیار انسانی هستند.»
کنارد برای رمان «کیف سیاه»، رمان طنز دانشگاهی‌اش درباره بازیگری در اواخر دهه ۳۰ زندگی‌اش که به عنوان بخشی از یک آزمایش روانشناختی، شغلی را انتخاب می‌کند که شامل شرکت در سخنرانی‌ها با یک کیف چرمی سیاه می‌شود، در این فهرست قرار گرفت. پری، تنها رمان‌نویس تازه‌کار با رمان «شاید به پادشاه غذا بدهیم» فهرست نهایی را تکمیل می‌کند. این کتاب درباره یک متصدی مدرن است که وظیفه‌اش رسیدگی به اتاق‌های لباس در خانه‌های تاریخی است و به طور فزاینده‌ای مجذوب زندگی یک پادشاه قرون وسطایی می‌شود.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.