۲۳ مهر ۱۴۰۵ - ۱۲:۲۹
کد مطلب: ۲۶٬۱۹۱

صحنه تنازعات یک منطقه پرماجرا

سیدمرتضی مفیدنژاد ـ روزنامه‌نگار

منطقه خاورمیانه روزهای عجیبی را به خود می‌بیند. آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی با تصور اینکه می‌توانند با شهادت رهبر انقلاب و آغاز یک جنگ فراگیر کنترل منطقه و انرژی را در دست بگیرند خود را وارد معرکه‌ای کردند که دیگر به آسانی از آن بیرون نخواهند آمد. سردمداران آمریکایی و اسرائیلی بنابر شواهد موجود حتی حرف‌ها و نصایح نزدیک‌ترین مشاوران خودشان را وقعی ننهادند و در نهایت دست به کاری زدند که آتش آن دامن کل کشورهای منطقه را گرفت و هنوز هم تبعات آن ادامه دارد.

آگاه: در مورد آنچه در منطقه رخ خواهد داد حرف‌های بسیاری می‌توان مطرح کرد اما ذکر چند نکته قابل توجه است:
الف) خاورمیانه همچنان به عنوان قلب تپنده انرژی و یکی از حساس‌ترین شاهراه‌های ژئوپلتیک جهان شناخته می‌شود. هرگونه بی‌ثباتی در این منطقه، بازارهای جهانی انرژی، تورم بین‌المللی و زنجیره‌های تامین را دستخوش تکانه می‌کند و همین امر موجب می‌شود تا قدرت‌های جهانی و نهادهای بین‌المللی نیز نمی‌توانند نسبت به رخدادهای آن بی‌تفاوت بمانند. در مجموع، آینده خاورمیانه بیش از هر چیز به میزان عقلانیت سیاسی بازیگران، ریسک‌پذیری رهبران و اراده آنها برای جلوگیری از گسترش بیشتر بحران‌ها بستگی دارد؛ فضایی که در آن هرگونه اشتباه محاسباتی می‌تواند هزینه‌های جبران‌ناپذیری را پدید می‌آورد. بنابراین یکی از مهم‌ترین فاکتورهای موثر بر تحولات منطقه در آینده مقوله انرژی و قیمت آن است و این مقوله محور جدی درگیری‌ها و منازعات خواهد بود.
ب) کشورهای منطقه تصور می‌کنند امنیت و ثبات در خاورمیانه با نیروهای بیرونی این منطقه شکل می‌گیرد اما این یک مولفه غلط و شکست خورده است. تجربه تاریخ به خوبی بیان کننده این است که قدرت‌های فرامنطقه‌ای (مانند ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی) هیچ‌گاه با هدف ایجاد «صلح پایدار و بومی» در خاورمیانه حضور نیافته‌اند. منطق حضور آنها بر اساس منافع ژئوپلتیک خودشان، تسلط بر منابع انرژی، فروش تسلیحات کلان و ایجاد توازن ضعف میان کشورهای منطقه تنظیم شده است. کشوری که امنیت خود را از یک قدرت خارجی طلب کند، در واقع ابزاری برای تامین منافع آن قدرت در برابر دیگران می‌شود. وضعیتی که در حال حاضر کشورهای حاشیه خلیج فارس دارند در همین چارچوب است. عبور از این تفکر شکست‌خورده و حرکت به سمت ساختار امنیتی درون‌منطقه‌ای (مبتنی بر گفت‌وگو، همکاری‌های اقتصادی، احترام به حاکمیت ملی و منافع مشترک همسایگان)، تنها راه حقیقی برای خروج خاورمیانه از گرداب بحران‌های مداوم است.
ج)‌ قدرت نظامی و افزایش توان آفندی و پدافندی تنها مسیر و دالانی است که کشورهای منطقه را در برابر دست‌درازی‌های دو رژیم سفاک مصون می‌سازد. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که قدرت‌های مداخله‌گر و متجاوز تنها زمانی از تصمیمات خود عقب‌نشینی می‌کنند که با هزینه‌های سنگین، غیرقابل پیش‌بینی و پشیمان‌کننده روبه‌رو شوند. داشتن توان آفندی و پدافندی پیشرفته، بازدارندگی فعالی ایجاد می‌کند که معادلات هزینه-فایده متجاوز را به هم می‌زند و امنیت پایدار ایجاد می‌کند. ایران اسلامی راه و گریزی جز این ندارد که هر روز با افزایش مولفه‌های مادی و معنوی قدرتش کاری بکند که خیال تجاوز از ذهن دشمن به طور کامل رخت بربندد. 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.