آگاه: یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات، باور به این مسئله است که تغییر افراد در پارلمان آمریکا، لزوما تغییر ماهیت سیاست‌های استکبار در قبال کشورهای مستقل و آزادی خواه است! واقعیت این است که «سگ زرد، برادر شغال است.» چه جمهوری‌خواهان با نگاهی صرفا «سخت‌افزاری» و نظامی به دنبال تضعیف ایران باشند و چه دموکرات‌ها با رویکردی «نرم‌افزاری» و از طریق تحریم‌های اقتصادی و فشار دیپلماتیک ـ همان‌گونه که در دوران اوباما شاهد بودیم ـ سعی در فلج کردن کشور داشته باشند، هدف نهایی هر دو جریان، یک چیز است: تضعیف، محدودسازی و در نهایت تغییر ساختار جمهوری اسلامی.
به گزارش آگاه، اکنون که پرونده انتخابات آمریکا با شکست سنگین مرد دیوانه کاخ سفید پایان یافت، باید هوشیار بود و دشمن را هرگز کم‌اهمیت جلوه نداد. اگر جمهوری‌خواهان با تهدیدهای نظامی و فشار مستقیم با ایران مقتدر جنگ و ستیز دارند، دموکرات‌ها با تحریم‌های چندجانبه مقابل ما ایستادهاند. این دو جریان، هرچند در روش‌ها با هم تفاوت دارند، اما در عناد و دشمنی با ایران اسلامی، در یک صف و با یک هدف واحد قرار دارند. دشمن تنها به دنبال بهانه می‌گردد تا دوباره زهر خود را در پیکره سیاسی ایران بریزد و این یعنی هرگونه تغییر در مدیریت واشنگتن، تنها تغییر تاکتیک و نه تغییر نگرش است. در همین جا باید یادی از فرمایشات گوهر بار قائد شهید کنیم. ایشان فرموده بودند: «آمریکا، آمریکاست. آن حزب و آن حزب، هرکدام سرکار آمدند، خیری به ما نرساندند؛ شر رساندند؛ یکی تحریم کرد. یکی هواپیما زد. یکی به سکوی نفتی حمله کرد. یکی به دشمنان ما کمک کرد. ما نگرانی هم نداریم؛ به توفیق الهی برای مواجهه با هرحادثه محتمل، آماده ایم.»
جنگ با آمریکا و لزوم آمادگی کامل ایران
رامین مهمانپرست، سخنگوی اسبق دستگاه دیپلماسی می‌گوید: اینکه در آنجا (آمریکا) حزبی شکست بخورد و حزب دیگری پیروز شود، نباید باعث شود چنین نتیجه‌گیری کنیم که مثلا جریانی به نفع ایران روی کار خواهد آمد. آنها رقابت‌های خودشان را دارند؛ اما همین اختلافاتی که در آنجا به وجود می‌آید و تغییراتی که صورت می‌گیرد، فرصتی ایجاد می‌کند تا ما بتوانیم سیاست‌های خودمان را بهتر تنظیم کنیم و منافع ملی‌مان را متناسب با شرایط جدید، به شکل دقیق‌تری طراحی کنیم. وی با بیان اینکه من احساس می‌کنم درسی که ما از اتفاقات حدود یک سال گذشته و جنگ‌های ناجوانمردانه‌ای که در جریان مذاکرات با آمریکا علیه ایران صورت گرفت، گرفته‌ایم، این است که باید آمادگی داشته باشیم و همه سناریوها را برای یک جنگ بزرگ و کامل در نظر بگیریم و آمادگی داشته باشیم، اظهار کرد: جنگ زمانی اتفاق نمی‌افتد که ما صددرصد آماده یک نبرد و پاسخگویی باشیم. اگر فکر کنیم با تغییراتی که به وجود می‌آید، ممکن است سایه جنگ دور شود و آمادگی خودمان را کنار بگذاریم، اتفاقاً ممکن است آنها به دنبال روش‌های غافلگیرانه باشند.
کارشناس مسائل سیاست خارجی تاکید کرد: بنابراین، ضمن اینکه در بخش دیپلماسی، مواضع خود را قاطعانه، محکم و صریح اعلام می‌کنیم و حتماً به دنبال این هستیم که اگر از مسیر دیپلماتیک بتوانیم حقوق ملت‌مان را استیفا کنیم، در این زمینه کوتاهی نخواهیم کرد، در عین حال باید صددرصد برای یک نبرد بزرگ آماده باشیم. این آمادگی، وقتی به طرف مقابل منعکس شود، شاید آنها را سر عقل بیاورد و مانع از اقدامی شود که منطقه را دچار تنش‌های بسیار بزرگ کند و آسیب‌های جدی به همه وارد آورد. علاوه بر آسیب‌هایی که کشورهای منطقه می‌بینند، اقتصاد دنیا نیز دچار مشکل جدی خواهد شد و این به نفع هیچ‌کس نیست. ما هم اساساً به دنبال جنگ نیستیم! اما برای دفاع از منافع ملی، باید صددرصد آمادگی برخورد بسیار جدی، شدید و تهاجمی در صورت حمله دشمن را داشته باشیم.
مهمانپرست درعین حال اشاره‌ای هم به تهدیدات و یاوه‌گویی‌های دشمن متجاوز کرد و گفت: «قطعاً هر اقدام دیگری هم که انجام بدهند، منجر به سقوط نظام نخواهد شد، اما دایره درگیری را گسترش جدی خواهد داد. آمریکایی‌ها با همین اشتباهات و جنایاتی که تاکنون مرتکب شده‌اند، هم در داخل آمریکا متحمل خسارت شده‌اند و هم اقتصاد جهانی را در کل دنیا در معرض خطر قرار داده‌اند. کشورهای منطقه نیز احساس می‌کنند که گسترش درگیری ممکن است به نابودی زیرساخت‌های خودشان و از بین رفتن اقتصادشان منجر شود. اگر آنها این اقدام اشتباه را دوباره تکرار کنند، قطعا ما برای دفاع از سرزمین‌مان چیزی برای از دست دادن نداریم و با تمام توان مقابله خواهیم کرد.»
آنچه گفته شد نظر یک کارشناس نبود، پیش از این بارها از سوی شخص اول کشور (شهید عزیز خامنه‌ای) بیان می‌شد؛ آقای شهید ایران به خوبی با سیاست‌های چماق و هویج آمریکایی‌ها آشنا بودند، نیک می‌دانستند در پشت کت و شلوارهای اتوکشیده و کراوات‌هایی که می‌زنند، خنده‌هایی که در مذاکرات تحویل می‌دادند، در ایران به دنبال چه می‌گردند! به همین جهت با روشنگری خط اصلی را برای مسئولان و مردم نشان می‌دادند تا مبادا مسیر را اشتباه انتخاب کنند. دشمن‌شناسی ایشان، آمریکایی‌ها و رژیم صهیونی را حسابی کلافه کرد و به خیال خامشان با ترور و حذف فیزیکی سیدعلی خامنه‌ای کار تمام می‌شود و می‌توانند تجزیه ایران را جشن بگیریند اما باز تیرشان به سنگ خورد. «گر پدر نیست، تفنگ پدری هست هنوز» رهبر و مقتدای ما را شهید کردند اما رهبر جدید با قوت و اقتدار، همان راه و سیاست‌های پدر امت را ادامه می‌دهند.
تبیین پیام علی الاصول۲
در همین رابطه پیام اخیر رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت ۱۳آبان، فراتر از پیام عادی، نقشه راهی برای همگان ـ عوام و خواص ـ بود. این پیام با تاکید بر ضرورت آمادگی، یادآور این واقعیت است که نباید اجازه داد دشمن با نمایش‌های سیاسی یا تغییرات پوشالی، ما را دچار غفلت کند. کسانی که با نگاهی خوش‌بینانه و بی‌اساس، به تغییر رفتار نظام سلطه امید دارند، در اشتباهی بزرگ و خطرناک هستند. در تاریخ روابط بین‌الملل، هرگونه گرایش حتی اندک به تسلیم یا سازش از موضع ضعف، تنها دشمن مستکبر را برای زیاده‌خواهی بیشتر و جنگ‌های بعدی، جری‌تر و پرادعاتر خواهد کرد. در مقابل توطئه‌ها و برنامه‌های دشمن، ایران تنها به گفت‌وگو متکی نیست؛ تکیه‌گاه اصلی، آمادگی مقتدرانه است. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، با نگاهی دقیق، بی‌پرده و هوشمندانه، تمامی تحرکات دشمن اعم از آمریکا و رژیم صهیونیستی را زیر نظر دارند. این آمادگی، نه برای تحریک جنگ، بلکه برای ایجاد بازدارندگی قوی است که هرگونه جسارت را پیش از وقوع، در ذهن دشمن خنثی کند.
هوشیاری نیروهای مسلح
علیرضا اسلامی، کارشناس مسائل سیاسی درباره سناریوهای احتمالی در صورت تکرار حملات آمریکا به کشورمان به «آگاه» گفت: باید میان درگیری‌های محدود و مرزی با اقداماتی که به معنای آغاز مجدد جنگ است، تفاوت قائل شد. درگیری‌های موردی می‌تواند با پاسخ متناسب همراه باشد، اما اگر اقدام جدید طرف مقابل به‌منزله آغاز جنگی دیگر باشد، طبیعتاً ایران نیز سیاست‌های متفاوتی را در پیش خواهد گرفت. وی با اشاره به محورهای مطرح‌شده در بیانات رهبر انقلاب درباره آمادگی دفاعی کشور، افزود: بازدارندگی حداکثری، آمادگی هوشمندانه، پاسخ فوری و اثرگذار بدون محدودیت جغرافیایی، از جمله محورهایی است که در راهبرد دفاعی کشور مورد تاکید قرار گرفته است. در صورتی که حمله نظامی یا تروریستی جدیدی به‌منزله آغاز جنگ تلقی شود، پاسخ ایران می‌تواند پیش از آنکه طرف مقابل به اهداف خود دست پیدا کند، آغاز شود. در چنین شرایطی، دیگر نمی‌توان انتظار داشت موضوعاتی مانند آتش‌بس و مذاکره با همان سازوکارهای قبلی دنبال شود.
آگاه مسائل سیاسی با بیان اینکه تقویت معماری اطلاعاتی و نظامی، به‌روزرسانی اطلاعات، تعمیق دفاع بومی و اصلاح دکترین و تاکتیک‌های دفاعی از دیگر محورهای مهم آمادگی کشور محسوب می‌شود، گفت: به‌روزرسانی بانک اهداف و ارتقای توانمندی‌های نیروهای مسلح نیز در این چارچوب اهمیت دارد. اسلامی با اشاره به تغییر ماهیت احتمالی اهداف در صورت گسترش درگیری‌ها، تصریح کرد: در شرایط جدید، دامنه اهداف احتمالی می‌تواند فراتر از جنگنده‌ها و مراکز نظامی باشد و دارایی‌های مادی و غیرمادی، مراکز اطلاعاتی، داده‌ها و زیرساخت‌های مرتبط با فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی را نیز در بر بگیرد. وی اظهار کرد: حمایت ملی از نیروهای مسلح و هماهنگی میان جبهه‌های منطقه‌ای از دیگر عوامل مؤثر در معادلات آینده است؛ شرایط کنونی با دو جنگ قبلی تفاوت‌هایی دارد و مفهوم وحدت جبهه‌ها می‌تواند در صورت ورود نیروهایی از لبنان، عراق، یمن و دیگر مناطق به تحولات نظامی، زمینه واکنش‌های متقابل را فراهم کند. کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه هرگونه اقدام نظامی جدید علیه ایران، به‌ویژه اگر به معنای آغاز مجدد جنگ باشد، می‌تواند با پاسخ گسترده‌تر و اثرگذارتری مواجه شود، گفت: پاسخی که در آن، محدودیت‌های جغرافیایی و الگوهای پیشین درگیری لزوما تعیین‌کننده نخواهند بود.
اقتدار، تنها زبان قابل فهم برای دشمن
اقتدار امروز ایران، نتیجه همین هوشیاری و عدم درگیر شدن در بازی‌های فریبنده دشمن است. آنچه ملت ایران را در برابر طوفان‌های جهانی حفظ کرده، نه امید به حسن نیت دشمن، بلکه تکیه بر قدرت خودمان است. برای حفظ استقلال و صیانت از نظام، تنها راه، حفظ بالاترین سطح از آماده‌باش و هوشیاری است. باید بدانیم که در معادلات قدرت، امنیت با امید به تغییر رفتار دشمن تأمین نمی‌شود، تنها با تقویت بنیه دفاعی و داشتن قدرت پاسخ فوری و بی‌قیدوشرط به هر نوع تهدید، پایدار می‌شود. اقتدار ما، تنها زبان قابل فهم برای دشمنی است که به دنبال فرصت‌طلبی است.
راه مقابله با آمریکا چیست؟
حمیدرضا ترقی ـ عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی
سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران صرفا تابع تصمیم دولت مستقر نیست، بلکه دکترین امنیت ملی این کشور و ساختار حاکمیتی فراتر از احزاب، چارچوب روابط واشنگتن با ایران و سایر کشورها را تعیین می‌کند. دولت‌هایی که در آمریکا روی کار می‌آیند، ناگزیرند سیاست‌های خود را در چارچوب همین دکترین دنبال کنند. البته جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در شیوه اجرای سیاست‌های خود تفاوت‌هایی دارند؛ جمهوری‌خواهان معمولاً رویکردی آشکارتر، تندتر و متکی بر قدرت نظامی دارند، در حالی که دموکرات‌ها بیشتر از روش‌های غیرمستقیم و پنهان برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کنند.
این تفاوت در روش‌ها به معنای تفاوت در ماهیت سیاست‌های دو حزب نیست، هر دو جریان در قبال ایران اهداف و رویکردهای مشترکی دارند و نباید تصور کرد با رفتن جمهوری‌خواهان و روی کار آمدن دموکرات‌ها، روابط ایران و آمریکا بهبود پیدا می‌کند و شرایط تغییر خواهد کرد. کسانی که چنین تصوری دارند، یا تجربه تاریخی روابط ایران و آمریکا را به‌درستی نمی‌شناسند یا شناخت دقیقی از دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا ندارند.
قطعا تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که امتیازدهی به آمریکا نه‌تنها تاثیری در اصلاح روابط دو کشور و رفع تحریم‌ها نداشته، بلکه به تشدید فشارها و تحریم‌ها منجر شده است. در طول سال‌های گذشته، هر گامی که از سوی جریان اصلاح‌طلب برای امتیازدهی و عقب‌نشینی در برابر آمریکا برداشته شده، نه‌تنها موجب کاهش مطالبات واشنگتن نشده، بلکه طرف آمریکایی یک گام جلوتر آمده و خواسته‌ها و توقعات بیشتری را مطرح کرده است.
برخی جریان‌ها در سیاست خارجی تصور می‌کنند تغییر شرایط سیاسی آمریکا می‌تواند آثار مثبتی بر مذاکرات داشته باشد و زمینه حل مشکلات کشور را فراهم کند؛ در حالی که این نگاه متأثر از غرب‌گرایی، ترس از غرب و بزرگ‌نمایی توانمندی‌های آمریکاست. تحولات و تجربه جنگ‌های اخیر، از جمله جنگ ۱۲ روزه، جنگ ۴۰روزه نشان داد بسیاری از این تصورات [توان نظامی آمریکا و امکان وارد کردن ضربات سنگین به ایران] ناشی از بی‌اطلاعی و خودتحقیری برخی مسئولان و سیاستمداران در دولت‌های گذشته بوده است. تصور اینکه آمریکا با یک ضربه می‌تواند همه توان نظامی ایران را از بین ببرد، با واقعیت‌های میدانی و توانمندی‌های کشور همخوانی ندارد. همان‌طور که رهبر انقلاب نیز تاکید کرده‌اند، راه مقابله با آمریکا و جلوگیری از تجاوزات این کشور، صرف‌نظر از اینکه کدام حزب و جریان در واشنگتن روی کار باشد، قوی شدن و افزایش توانمندی کشور در ابعاد نظامی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است. این قدرت و اقتدار ملی است که می‌تواند نقش بازدارنده داشته باشد و دشمن را از هرگونه تعرض به حقوق ملت ایران منصرف کند.
نظر شما