آگاه: انقلاب اسلامی ایران آغازی بر پایان غربت و مظلومیت مکتب اهل بیت و زمینهسازی ظهور مهدی موعود (عج) بود و هست و خواهد بود. این انقلاب مردمی بروز و ظهورهای متفاوتی داشته و از جمله آنها تشییع پیکر بزرگان و شهدا و همچنین اجتماعات مردمی از آغاز جنگ ۴۰ روزه تاکنون است. آنچه در اینجا میآید شمهای است از این جلوههای ناب و خصوصا جلوهای که در روزهای پیش رو خواهد آمد.
تاریخهای ماندگار
۱۴ خرداد ۱۳۶۸ بود که رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی (ره) به ملکوت اعلی پیوست و بزرگترین تشییع تاریخ را رقم زد. بعد از آن بزرگان و شخصیتهای دیگری هم به رحلت یا شهادت رفتند و تشییع و خاکسپاری شدند اما در سالهای اخیر سه تشییع ماندگار برگزار شد: اولین آنها بعد از عروج سردار دلها حاج قاسم سلیمانی و همراهان از مقتل فرودگاه بغداد (۱۳ دی ۱۳۹۸) بود، دومین آنها بعد از عروج شهید جمهور سیدابراهیم رئیسی از معراج ورزقان (۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳) بود و سومین آنها هم بعد از عروج مجاهد کبیر سیدحسن نصرالله از مقتل ضاحیه (هفتم مهر ۱۴۰۳) بود که البته در اثر شرایط ماهها به تعویق افتاد و در پنجم اسفند ۱۴۰۳ برگزار شد. اما حالا صحبت از تشییعی دیگر است که هم تاریخی است، هم شرایط آن را ماهها به تعویق انداخته. میخواهم درباره شهید ۹ اسفند ۱۴۰۴ صحبت کنم که بعد از ماهها درگیری کشور با فضای جنگی حالا در ۱۳ تا ۱۸ تیر تشییع خواهد شد و در جوار مرادش علیبن موسیالرضا (ع) و در نزدیک یاران شهیدش از هاشمینژاد تا رئیسی به خاک سپرده خواهد شد.
از تهران و قم تا عتبات و مشهد
صحبت از تشییع شخصیتی است که در جایگاه مرجع تقلید و ولی فقیه و حاکم کشور اسلامی در جنگی رودررو با دشمن صریح و واضح به شهادت رسید آن هم همزمان با برخی از اعضای خانواده، فرماندهان نظامی و کارکنان اداری و حفاظتی دفترش. شخصیتی که از شاگردان امام راحل و از نسل اول مبارزان انقلابی بود و مسئولیتهای مختلفی را در سطح اول کشور پیش از رهبری تجربه کرد. شخصیتی که شهیدپرور و شاگردپرور بود و بعد از سالها تحمل جانبازی ناشی از کینه منافقین، شهادتش به دست دشمن صریح یعنی آمریکا و اسرائیل رقم خورد و زمینهساز بعثتی عمومی شد که تاکنون ادامه دارد. او که پیکر پاکش از روی دستان موالیانش در تهران و قم و نجف و کربلا و مشهد تشییع شد و تشییع او تجلی شعار «باید برخاست» شد، کسی نیست جز حضرت آیتالله العظمی امام شهید سیدعلی حسینیخامنهای (ره).
پیام ملی و بینالمللی تشییع قائد شهید
چنین تشییعی پاسخی محکم و چندین جانبه به قاتلان و جانیانی خواهد بود که در طی دو جنگ و یک فتنه حدود هشت هزار ایرانی را از صغیر و کبیر و عارف و عامی به شهادت رساندند و در رأس آنها دستشان به خون قائد امت آلوده شد. حساب کار دستشان آمد که این امت امام حسینی و این انقلاب و نظام اسلامی دست از سر آنها برنداشته و برنمیدارد و برنخواهد داشت و بلکه نبرد خود با آنها را وارد مرحله جدیدی کرده است. تشییع در تهران پایتخت ایران اسلامی، در قم قطب علوم اهل بیت (ع)، در نجف مدفن امیرالمؤمنین (ع)، در کربلا بارگاه اباعبدالله (ع) و در نهایت تدفین در مشهد پایتخت معنوی ایران اسلامی، همهاش ابعادی از ملی و بینالمللی بودن این تشییع داشت. امام شهید در عمر شریفش به جز مقطعی از دوران تحصیل به سفر عتبات نرفته بود و حالا پیکر پاکش زائر نجف و کربلا شد.
و لکم فی القصاص حیوه
انقلاب اسلامی پایانی بود بر غربت تاریخی شیعه که به حکام جور به راحتی امامان و عالمانش را شهید میکردند و اتفاق خاصی نمیافتاد. هر خونی که از مردمان و مقامات این کشور ریخته شده پروندهای است برای انتقام. این انتقام دو قسم است یکی فرآیندی و تمدنی که در ادامه خط خونخواهی سیدالشهدا (ع) است و تا ظهور ولی عصر (عج) ادامه دارد و یکی انتقام جزئی که تاکنون حرکتهای مختلفی زده شده و میشود و خواهد شد که بسیاری از ابعادش محرمانه است و حالا که دست دشمن به خون رهبر انقلاب آلوده شده، خودش بهتر میداند که چه حماقتی کرده و امانش نخواهیم داد باذنالله تعالی.
مسیر انقلاب تحت رهبری امام جوان
این تشییع تاریخی همچنین تجدید بیعتی بود با وارث میراث امامین راحل و شهید و صاحب عزای این ضایعه یعنی حضرت آیتالله امام سیدمجتبی حسینیخامنهای مدظله العالی؛ او که تا پیش از جنگ کمتر در محافل ظاهر میشد و ماموریتش در پشت پردهها بود و بعد از جانبازی در جنگ ۴۰ روزه و انتخاب شدن به رهبری تاکنون به دلیل شرایط صرفا از مرقومات ایشان بهرهمند بودهایم! مسیر گام دوم انقلاب در دستان ایشان است و انشاءالله همراه با مردم و مسئولین مسیر اسلاف صالح خود را به مقاصد و اهداف متعالی خود نزدیکتر رسانده و مراحل دولت و جامعه و تمدن اسلامی را محقق میگردانند و این وظیفه ماست که تحت هر شرایط به اصطلاح جنگ یا صلحی در این نبرد دائمی حق و باطل تحت فرمان ایشان باشیم و دوران جدیدی را رقم بزنیم.
نظر شما